(advertentie)
(advertentie)
(advertenties)

Als laatste van zo’n beetje alle RollingStoned columnisten herdenkt Mauro de veel te vroeg overleden Joep Oomen. Cannabisactivist én ongelooflijk goed persoon, of zoals de chief van The Stoned Society het zegt: een mens waarvan er geen 2 op deze aardkloot rondlopen, daarvan ben ik overtuigd…

Mailen om half drie ’s nachts

Eigenlijk had ik een paar weken geleden al een column willen opdragen aan Joep, maar dat kwam er niet van omdat vele mede columnisten al hetzelfde van plan waren,  waardoor ik het heb laten varen voor mijn dab-a-doo verhaal. Mede omdat we nu de crematie achter de rug hebben en ik de afgelopen weken nog flink aan hem moest denken, bij deze alsnog.

Foto met joep buiten bij rechtbank Hasselt Mambo

Mauro met Joep (links) buiten de rechtbank waar de zaak tegen Mambo Social Club diende…

Joep ontmoette ik voor het eerst in de zomer van 2014 in Antwerpen op het ENCOD hoofdkantoor, nog voor ik ooit had aangeklopt bij VOC. Na een ritje over de landsgrens op de koersfiets ter bezoek van een vriend in Antwerpen, besloot ik een e-mailtje ’s nachts er uit te doen rond een uur of half 2 naar ENCOD of ik niet langs kon komen de volgende dag, gezien ik toch in de stad was en recentelijk van het bestaan van ENCOD had geleerd. Nog voor ik zelf in slaap was gevallen, kreeg ik rond half 3 een mailtje van Joep dat ik van harte welkom was.

Door Duitsland in Joeps Renault Twingo

Het zou de eerste glimps zijn van de meest dedicated activist en mens waarvan er geen twee op deze aardkloot rondlopen, daar ben ik van overtuigd.

Het zou pas enkele maanden later zijn dat ik hem weer tegenkwam, ditmaal op mijn eerste VOC vergadering in zijn rol als vergadervoorzitter. Enkele weken erna zag ik hem weer, in Hasselt voor de rechtszaak van Mambo Social Club. Een hele ervaring, nooit eerder had ik een rechtbank binnen gestapt. Onvermijdelijk zouden er no vele volgen. Niet lang daarna zou ik voor het eerst meegaan voor een tripje naar Duitsland in Joeps kleine Renault Twingo. Op bezoek bij een mede ENCOD activist.

Maakte overigens niet uit waar we heen gingen, in de auto werd geblowd. Ook al is hij er een paar keer voor gepakt geweest in Duitsland

Met joep, Ethan Nadelmann van DPA en franse activisten

Met een keur aan internationale cabnnabis activisten op de foto…

Aldaar bespraken we de Cannabis Social Club beweging, een potentiële website en soort van keurmerk. Joep zelf zat nog tot laat te skypen met de Drug Policy Alliance, in een poging een brug tussen onze twee continenten te slaan. Dat ze hem serieus namen, bleek wel toen we Ethan Nadelmann himzelf spraken op Expogrow in Irun. De acquisitie in een ENCOD bulletin dat de DPA gefund word via de Open Society Foundation van Multimiljardair George Soros, die op zijn beurt weer aandelen in Monsanto bleek te hebben, was Mr. Nadelmann niet ontgaan. Evenals Joep zelf, die niet schroomde verder te vragen.

Activisten in hoekje

Expogrow, ooit ontstaan als een kleine bijeenkomst van activisten, verafschuwde Joep hoe het nu is, weer zo’n grote commerciële beurs: de activisten staan in een hoekje weggestopt en naar de speeches komt niemand naar luisteren. Wel gaf het tripje me de gelegenheid Joep beter te leren kennen. We zouden namelijk 14 uur heen (en terug) in de reeds genoemde Twingo doorbrengen, alleen stoppende voor een korte slaappauze aan de kant van de weg in de auto om kosten te besparen. Maakte overigens niet
uit waar we heen gingen, in de auto werd geblowd. Ook al is hij er een paar keer voor gepakt geweest in Duitsland.

48 uur trippen op ‘iboga’

Enkele weken daarvoor was ik nog met hem teruggereden uit Berlijn waar de Hanfparade plaatsvond. Tijdens die rit, vroeg ik hem wat ik iedere drugsveteraan vraag: welke drugservaring heeft het meeste impact op je gemaakt? “Iboga” was het antwoord, een psychedelische wortel uit West-Afrika en tevens de holy grail voor het afkicken van heroïne (en andere slechte gewoontes). Het duurt 48 uur (je neemt het twee keer in), waarna je je niet kan bewegen en moet worden begeleid. De eerste 24 uur is alsof je
een spiegel word voorgehouden en je alles wat je fout hebt gedaan in je leven voorbij ziet komen. De 24 uur erna zouden minder heftig moeten zijn, niet de meest aangename ervaring dus. Maar ik kan me voorstellen dat het een ingrijpende ervaring is.

Afsluiten deze column doet Joep zelf, in het Duits, voor de Brandenburger Tor op het podium van de Hanfparade:

 

(advertenties)