Topstories

(advertentie)

Dokter Groen experimenteert er weer op los deze week, en niet alleen met het infuus dat hij in zijn Somari’s prikte. Omdat zijn langste Somari namelijk steeds verder de hoogte in schiet, grijpt hij in met een flinke dosis high stress training. Zo high zelfs dat hij zomaar zijn vingers eraf knipte. Holy shit!

Hartelijk woensdag, leuk dat je mijn kweekverslag weer leest. Zoals je weet schuw ik het experiment niet als het om kweken gaat, en ik ben deze week weer lekker bezig wat dat betreft. Met een aardige portie high stress training mag ik wel zeggen. Maar daarover straks meer. Eerst even kijken hoe het met de Somari’s gaat; ze gingen gisteren hun vijfde week op 12/12 in.

Zoals je ziet gaat het nog steeds goed in mijn Dokter Groen Special. Drie van de vier Somari’s zijn wel aan de lange kant voor het goede. Maar het is ook warmer nu, en Somari is sativa dominant, dus dat is eigenlijk wel logisch ergens. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat ik er wat aan moet doen. En dat is…

…Somari supercroppen!

Als er één wietsoort is die het verdient om te supercroppen dan is het Somari wel, want niemand is zo’n fervent aanhanger van de kweektechniek als Soma. Hij schreef er al over in de High Times en in zijn eigen boek, en misschien heeft hij de techniek zelfs wel uitgevonden.

Aangezien mijn Somari #3 (die met het Ampleafy infuus) deze week steeds dichter bij mijn LED kweeklamp kwam, was dat de perfecte aanleiding om de techniek weer eens uit de kast te trekken. Ik heb geprobeerd om het te voorkomen maar dat ging niet meer. Op de foto’s hieronder zie je hoe nipt het was.

Tjop! Mijn vingers eraf ✂️

Ik zei aan het begin van dit kweekverslag al dat ik het experiment niet schuw. En dat brengt me bij mijn nieuwste experiment. Naast het infuus met suikerwater, ben ik namelijk nog iets aan het proberen deze bloeifase. Het idee heb ik afgekeken van de Monstera plant in mijn woonkamer.

De hoogste bladeren van de Monstera kunnen namelijk enorm groot worden, en dus veel licht tegenhouden voor de rest van de plant. De Monstera heeft hier echter wat op gevonden, namelijk grote inhammen in de grootste bladeren waar nog wel licht doorheen kan. Op deze manier krijgen de onderste bladeren van de Monstera toch genoeg licht.

Bij wietplanten in een kweekkast speelt hetzelfde probleem als de planten erg lang worden. De bovenste bladeren en toppen houden dan veel licht tegen voor de lager groeiende plantendelen. Je kunt de bladeren snoeien maar dan groeien ze heel snel terug. Bovendien is het zo dat als je ze te vroeg in de bloeifase snoeit, de plant hierdoor extra hard gaat strekken: precies wat ik nu niet kon gebruiken.

En dat bracht me op het idee om niet de hele schutbladeren weg te halen, maar alleen selectief bladvingers te verwijderen die in de weg zitten. Ik vermoed dat dit beter werkt, en dat de bladeren ook niet zo snel terug groeien als je ze laat zitten en alleen een paar vingers eraf tjopt. En dat tjoppen gaat trouwens ook heel makkelijk met je nagel. Je hebt er dus geen schaar voor nodig.

Netto en onder de streep, is het effect van mijn knipwerk hetzelfde als wanneer ik her en der hele schutbladeren had weggehaald. Het licht kan nu dieper in de kast doordringen, en lucht blaast makkelijker langs alle takken en toppen. En de planten verdampen nu minder vocht, wat weer handig is om toprot later te voorkomen.

Ik vermoed echter dat dit voor de planten zélf veel minder stress oplevert, en dat de planten hierdoor ook minder snel gestimuleerd worden om extra te strekken. Maar we gaan het zien de komende weken, altijd leuk om het effect van een vermoeden te testen. Wat denk jij dat er zal gebeuren?

De poor man’s Minigrow & stekken in koffiefilters

In de ‘poor man’s Minigrow‘ (die ik twee weken geleden maakte) gaat het heel goed onder de kleine SANlight Stixx! Er zijn sinds vorige week geen planten meer bijgekomen, want het wordt anders wat te druk in de IKEA NISSAFORS. Het begin nu al aardig vol te raken namelijk.

Drie van de zes autoflowers staan al in bloei, en ook in deze kweekkast heb ik deze week moeten supercroppen omdat twee dames wat te hoog werden. Je vraagt je misschien af hoe dat moet als de twee kleine autoflowers groter worden, maar dan moeten de Freaks gewoon plaats maken. Die kunnen over een paar weken wel naar buiten – voor de stekken die ik ervan ga maken is dat geen probleem.

En over stekken gesproken, daarmee experimenteer ik ook – zodat jij het niet hoeft te doen. Ik heb een paar weken geleden zes takken van de Somari’s namelijk op de koffiefilter methode laten wortelen, om te zien of dit voor stekken net zo goed werkt als voor wietzaadjes ontkiemen. Het antwoord is nee.

Jammer, want de stekjes in koffiefilters ontkiemen zou me een hoop ruimte besparen. En de mogelijkheid om te kijken of er al wortels groeien leek me ook handig bij stekken; dan hoef ik ze niet te storen om te zien of ze al wortels hebben.

Een van de stekjes heeft overigens wel wortels gekregen hoor, maar dat duurde erg lang en de andere vijf hebben nog niets. Gek genoeg is het bij een stekje zonder stekpoeder wel gelukt, ik had de helft met en de helft zonder geprobeerd te laten wortelen.

Tot volgende week,

Dokter Groen