Topstories

(advertentie)

Je hebt hem een weekje moeten missen maar hier is onze kweekdokter weer. Hij is er een weekendje tussenuit geweest en spreekt met nieuwe energie over zijn wietplanten. De Somari’s zijn lang geworden en hebben al mooie toppen, met een heerlijke geur. In de ‘poor man’s Minigrow’ moet 10 centimeter gevonden worden voor 4 strekkende autoflowers, en Freaky stekken zijn ook in de maak. 

Hartelijk woensdag, leuk dat je er weer bent. Ondanks de kop van mijn vorige kweekverslag zitten al mijn vingers nog aan mijn handen. De truc met de bladvingers is echter wel een goede volgens mij, en ik kan niet wachten om dat de volgende keer wat eerder te proberen. Als je je afvraagt waar ik het over heb dan moet je mijn laatste kweekverslag maar even checken.

Na mijn laatste update ben ik een weekendje weg geweest, en ik had helaas geen oppas voor de planten. Om te zorgen dat ze niet droog kwamen te staan, heb ik ze voor vertrek allemaal maximaal water gegeven.

Daarnaast heb ik beide lampen gedimd. Dus zowel de G-Bars LED boven de vier Somari’s, als de SANlight Stixx 50 in de ‘poor man’s Minigrow‘ – allebei op 40%. Bij minder licht verbruiken de planten ook minder water, en kunnen ze het langer redden zonder me. Dat het voor de Somari’s uitstekend heeft gewerkt, was bij terugkomst meteen duidelijk.

Stilstand is vooruitgang

De vier Somari’s in de Dokter Groen Special zijn sinds de laatste update eigenlijk niet meer gegroeid. En dat is precies wat ik had gehoopt en verwacht, ze zijn namelijk al een tijdje uitgegroeid. Gelukkig maar want de lamp kan echt niet meer hoger. Het zijn behoorlijke lange planten geworden, maar Somari is ook sativa dominant, en het is inmiddels een stuk warmer dan toen ik de Frosty Tooth planten kweekte.

Wat betreft het infuusexperiment heb ik een kleine tegenslag te melden: ik heb de refractometer niet meer gebruikt. Ik heb inmiddels twee knoflookpersen gesloopt op de bladeren van de Somari’s, en de blaadjes raken ondertussen ook op. Het infuus van de Ampleafy op de tak van Somari #3 begon ook een beetje te schimmelen, dus die heb ik verwijderd.

Wat ik wél met eigen ogen zie, is dat Somari #3 – de plant die aan het Ampleafy suikerwater-infuus ligt – duidelijk verder in ontwikkeling is dan de andere drie. Ze heeft de grootste toppen en is het verst gevorderd in de bloeifase. Dat is al een tijdje duidelijk te zien, maar ik kan niet met zekerheid zeggen of het infuus er iets mee te maken heeft.

Somari #4, een van de controleplanten zonder infuus, blijft als kleinste wat achter. Somari #2 – die een zelfgemaakt infuus met suikerwater krijgt – gaat redelijk gelijk op met Somari #1, de andere controleplant. Het zelfgemaakte infuus lijkt dus weinig verschil te maken, terwijl het Ampleafy infuus toch iets lijkt te doen. Maar conclusies trekken doe ik pas na de oogst. Ik denk eigenlijk dat ik nog wat meer met het zogeheten plant stem infusion moet experimenteren voor ik er met zekerheid wat nuttigs over kan zeggen.

Nog 3, 4 weken te gaan

De Somari’s staan inmiddels zo’n vijf weken zichtbaar in bloei. Ze gingen op 1 april op 12/12 – geen grap – en volgens de bestelpagina van Somari bedraagt de bloeitijd 9 tot 11 weken, wat betekent dat we ongeveer op de helft zitten.

Nog een kleine vier weken te gaan dus, en dan is het oogsttijd. De toppen zien er al mooi uit, en ik hoop dat ze de komende weken nog flink dikker worden. Ik kijk er naar uit om te zien wat het experiment uiteindelijk gaat opleveren. Het water loopt me al in de mond zeg maar, en de Somari’s ruiken ook ontzettend lekker nu.

Om de bloei nog wat extra kracht bij te zetten, staat mijn rode COB LED ook weer elke dag een paar uurtjes aan. ’s ochtends en ’s avonds een half uurtje om de zonsopgang en zonsondergang te simuleren. En halverwege de dag een paar uur, om de heetste uren van de dag na te bootsen.

Jungle in de poor man’s Minigrow

In de ‘poor man’s Minigrow’ was het bij terugkomst van het weekendje weg, een heel ander verhaal. Behalve zuiniger met water omgaan, strekken wietplanten namelijk ook als je het licht dimt. De vier autoflowers en de twee Frosty’s Purple Freaks waren dus ook al bijna in de lamp gegroeid. Een echte jungle was het. Van het nette, overzichtelijke kastje dat ik had achtergelaten was niet veel meer te zien.

Ik heb de twee Freaks dus ook meteen uit het kastje gehaald. Het werd te vol, en ze zijn groot genoeg. Ze hebben sindsdien voor het raam gestaan, en over een paar dagen kunnen ze definitief naar buiten.

Freaky stekken maken

Toen de freaks het kleine kastje uitgingen, heb ik er ook meteen stekken van genomen. Dat had ik al een tijdje op de planning staan, maar nu was het perfecte moment. Ik heb van beide moederplanten stekjes geknipt en die in vermiculiet gestoken.

Ik heb voor de stekken ook maar een ‘poor man’s propagator’ gemaakt. Een opslagbox van de Action gevuld met een laag vermiculiet, nat gemaakt met een heel lichte hydro voedingsoplossing – 0,5 ml Terra Aquatica Grow, Bloom én Micro op 1 liter water. Laten uitlekken, stekjes erin gestoken, deksel erop. Simpel en (hopelijk) effectief.

De stekjes zien er goed uit tot nu toe. Of er al wortels zijn weet ik nog niet, en dat ga ik ook nog even niet controleren. Stekken wortelen het best als je ze gewoon met rust laat – minimaal twee weken, en zo lang is het nog niet geleden. Bovendien hebben wortelende stekken rust nodig, dus ik houd mijn handen er nog even af.

Tien centimeter ruimte gewonnen

Met de freaks weg was er in de breedte meteen genoeg ruimte voor de vier autoflowers en de twee zaailingen. In de hoogte was het echter nog steeds te krap – de toppen kwamen gevaarlijk dicht bij de SANlight Stixx 50. Ik moest iets bedenken.

Een paar dagen later zag ik het ineens voor me, de oplossing. De bodemplaat van de IKEA NISSAFORS kan er gewoon uit! Die zit namelijk vast met plastic clips die je met een schroevendraaier zo loshaalt. Met de plank eruit staan de planten zo’n 10 centimeter lager in het kastje, en staat alles nu op de perfecte hoogte onder de lamp. Probleem opgelost.

De veelzijdigheid is wat mij betreft nóg een goede reden om zelf een poor man’s Minigrow te maken, als je dat nog niet gedaan had. Lees het bouwverslag er nog maar eens op na – het kastje is in een half uurtje gemaakt voor nog geen 150 euro, en je hebt er veel plezier van. Ook als je alleen maar buiten kweekt, want dan heb je een prachtig voorgroeikastje.

Autoflowers ook in bloei

De vier autoflowers doen het uitstekend onder de SANlight Stixx 50. Het zijn twee Mint Runtz Automatic planten van Spliff Seeds en twee Auto Mimosa Punch van Dutch Passion. Ze staan al goed in bloei, en de toppen zien al aardig uit. De twee zaailingen – een Gorilla Automatic en een Auto Camelberry – groeien rustig mee en zijn eigenlijk ook al aan een nieuwe pot toe.

Ik ben heel blij met de SANlight Stixx 50 als lamp voor dit kastje. Hij verbruikt maar 54 Watt maar geeft uitstekend licht. Mijn doel is natuurlijk 1 gram wiet per Watt van de autoflowers; dat zou een oogst van 54 gram zijn. Of ik dat ga halen van de vier autoflowers? Dat zie ik de komende weken vanzelf. En jij ook, want ik houd je natuurlijk op de hoogte.

Dokter Groen