(advertentie)
(advertentie)
(advertenties)

Niet zo lang geleden zag ik een artikel voorbij komen op de Amerikaanse cannabis website Leafly wat me wel deed glimlachen, getiteld ‘I hate moon rocks. En daar kan ik me wel in vinden.

Moonrock is een 3-in-1 cannabis product

Voor zij die niet met moonrocks (moon rocks op zijn Engels) bekend zijn, zal ik het concept eerst even uitleggen. Moonrocks zijn topjes wiet die door hasjolie worden gerold om daar dan weer skuff (of kief, hoe je het ook wilt noemen) over te sprenkelen. Wat je creëert is een mix van 3 verschillende cannabis afgeleide producten in één. 

Alleen… er zijn meerdere redenen om geen fan te zijn van moonrocks. Zelf heb ik er denk ik nog nooit een gekocht in een coffeeshop, maar dat betekent niet dat ik ze nooit heb geprobeerd. Dat zou ook wat raar zijn gezien de titel van deze column.

Nee, ik denk dat ik er voor het eerst mee in aanraking kwam zo’n 5 jaar geleden. Via een cannabis cup, waarschijnlijk. Die ervaringen, en ook recente ervaringen met moonrocks, hebben me niet echt kunnen bekoren. En dat heeft meerdere redenen.

Verzameling afvalproducten

Ten eerste is het gewoon enorm onpraktisch om een moonrock te roken. Misschien de beste manier is nog wel in een one hitter (pijpje). Want wil je een moonrock uit elkaar halen om door je wiet (of tabak) te mengen, dan zitten je hele handen onder het spul en er gaat zo geheid een boel verloren. 

Ten tweede is een belangrijk punt om te weten dat moonrocks vrijwel altijd een verzameling zijn van afvalproducten die op zichzelf niet (meer) konden worden verkocht. De wiet zal niet een toppertje zijn, evenals de kief die waarschijnlijk ergens is achter gebleven en zo ook de hasjolie. Die laatste is daarnaast eigenlijk ook verboden in Nederland en dat komt vaak de kwaliteit niet ten goede.

Longen eruit hoesten

Het roken ervan is dan ook meestal niet een hele fijne ervaring en je hoest je longen eruit. Ik heb er denk ik tientallen mogen proberen inmiddels, maar niet een waarvan ik kon zeggen: ‘Goh, dat is lekker!’ Het tegenovergestelde is waar: ze proefden vrijwel allemaal hetzelfde. 

Het enige waar moonrocks goed voor zijn, is om ze aan leken te laten zien – blowers die het zelf nog nooit eerder hebben gezien dus.

Na de moonrock komt de donut

Als ik wiet met andere cannabisproducten (zoals hasj of hasjolie) wil mengen in een spliff of joint, dan doe ik dat zelf wel. Dat hoeft niet iemand anders voor mij te doen door middel van een moonrock. Verder vraag ik me af of ze überhaupt wel verkopen die moonrocks in de Nederlandse coffeeshops. Misschien in Amsterdam af en toe, maar daarbuiten…? 

Ik denk dat de hype van de moonrock dan ook al lang voorbij is. Wat wel steeds populairder wordt onder zij die het zich kunnen veroorloven, zijn de donuts waar ik eerder een column over heb geschreven.

[openingsfoto: Roxana Gonzalez/Shutterstock]
(advertenties)