Topstories

(advertentie)

Wietthee zetten lijkt simpel: wat toppen in de theepot, heet water erbij en klaar. Toch krijg je zo alleen de smaak van wiet, en nauwelijks de werking. Dat komt door een eigenschap van THC die veel mensen over het hoofd zien. Lees daarom hier twee ultieme recepten voor wietthee: thee met alleen de smaak, en thee met de smaak én de werking van wiet.

Gisteren schreven we nog over een opvallende studie naar wietthee voor het slapengaan. Thaise onderzoekers van de Rajamangala University of Technology Isan lieten 30 vrijwilligers een week lang elke avond, een half uur voor het slapen, een kopje cannabisthee drinken. De thee bevatte 3, 5 of 7 procent cannabis op gewichtsbasis.

Het resultaat? Het geluksgevoel van de deelnemers steeg significant, en de groepen met 5 en 7 procent sliepen beter. Bijwerkingen werden niet gemeld. Natuurlijk is een studie met dertig mensen en zonder placebogroep nog geen hard bewijs, maar toch kregen we meteen de vraag die we al zagen aankomen: hoe maak je zelf eigenlijk goede wietthee?

Waarom wiet in heet water alleen naar wiet smáákt

De meeste mensen zetten wietthee zoals elke andere kruidenthee. Ze doen wat toppen of blaadjes in de pot, gieten er heet water op en laten het een paar minuten trekken. Het resultaat is een kruidige thee die onmiskenbaar naar wiet smaakt en ruikt. Alleen van een high merk je weinig tot niets.

Dat ligt niet aan de kwaliteit van de wiet maar aan de manier van thee zetten. Smaakstoffen uit het blad en wiettoppen gaan prima over in heet water, net als bij gewone thee. De stoffen die je high, stoned en ontspannen maken, zoals THC en CBD, doen dat echter nauwelijks. Die blijven grotendeels achter in de plantenresten die je na het trekken weggooit. En dat is natuurlijk zonde van je wiet.

Hars en werkzame stoffen lossen alleen op in vet

De werkzame stoffen van wiet zitten in de hars. Die hars wordt gemaakt in de trichomen: de kleine, glinsterende kliertjes die als suikerkristallen op je toppen en de kleine blaadjes eromheen zitten, ook wel suikerblaadjes genoemd. In die hars zitten ALLE cannabinoïden, zoals THC en CBD, samen met het grootste deel van de terpenen.

Wil je naast de smaak dus ook de werking van wiet in je thee, dan heb je dus vet nodig om de hars in op te lossen. Volle roomboter en volle melk werken uitstekend daarvoor. Liever iets plantaardigs? Dan zijn kokosvet en kokosmelk (uit blik, bevat 15 tot 24% vet) een prima vegetarisch en zelfs veganistisch alternatief. Magere melk en margarine bevatten te weinig vet en laten dus veel werkzame stoffen liggen.

Recept 1: wietthee met alleen de smaak van wiet

Het eenvoudigste recept is gewoon thee zetten van wiet of wietbladeren. Je krijgt een kruidige thee met de herkenbare smaak en geur van je wiet, maar zonder noemenswaardige werking. Ideaal als je van de smaak houdt, als je knipafval over hebt, of als je wiet wilt proeven zonder stoned of high te worden.

Ingrediënten (pot van 700 ml)

• 1 tot 2 gram toppen, of een handje knipafval en blaadjes
• 700 ml kokend heet water
• Optioneel: een theezakje of losse thee van een smaak naar keuze
• Optioneel: honing, suiker of een schijfje citroen

Bereiding

1. Verkruimel de wiet grof.
2. Doe de wiet in een thee-ei of los in de theepot, eventueel samen met je theezakje of losse thee.
3. Giet er kokend water op en laat het 5 tot 10 minuten trekken.
4. Schenk de thee door een zeefje in je kopje en maak eventueel op smaak met honing.

Een theezakje erbij is geen overbodige luxe. Pure wietthee smaakt soms wat grassig, zeker van blad. Munt maakt het frisser, kamille zachter en groene thee geeft net wat meer body. Ook betekent ‘zonder werking’ trouwens niet per se nul THC: een klein beetje kan altijd meekomen. Ga dus ook na deze thee liever niet achter het stuur als je merkt dat je toch een beetje high van de thee bent.

Recept 2: wietthee met de smaak én werking van wiet

Voor wietthee waarmee je ook het effect van wiet voelt, voeg je vet toe en laat je de wiet langer trekken, net onder het kookpunt voor maximaal behoud van smaak. Voor een pot van 700 ml gebruik je ongeveer 1 gram wiet. Kweek je zelf, dan kun je ook een paar gram knipafval gebruiken.

Uit een pot van 700 ml schenk je drie tot vier kopjes, dus dat is zo’n 0,2 tot 0,3 gram wiet per kopje. Uiteraard kun je het sterker of minder sterk maken als je een hogere of lagere tolerantie hebt voor cannabis.

Ingrediënten (theepot van 700 ml)

• 1 gram wiet, of 3 tot 5 gram knipafval (suikerblaadjes en kleine topjes)
• 1 eetlepel volle roomboter of kokosvet
• 200 ml volle melk of kokosmelk
• 500 ml water
• Een theezakje naar keuze, bijvoorbeeld zwarte thee, chai of rooibos
• Optioneel: suiker, honing, kaneel of een paar gekneusde korrels kardemom

Bereiding

1. Verkruimel de wiet fijn en haal eventueel de steeltjes eruit. Knipafval knip je met een schaar fijn.
2. Smelt de boter of het kokosvet op laag vuur in een steelpan. Voeg de wiet toe en roer 2 tot 3 minuten, zonder het te laten bruinen.
3. Voeg het water en de melk toe en verwarm het tot net onder het kookpunt: kleine belletjes aan de rand, geen bruisende kook.
4. Laat het 30 tot 45 minuten op de laagste stand trekken, met het deksel half op de pan. Roer af en toe en vul verdampt water bij.
5. Hang in de laatste 5 minuten het theezakje in de pan.
6. Giet de thee door een fijne zeef of een schone theedoek in de theepot. Druk de plantenresten goed uit, want daarin zit nog vet met werkzame stoffen erin.
7. Roer de thee voor elk kopje even door. Het vet drijft namelijk bovenop het theewater, en juist daarin zit de THC.

Liever geen melk? Gebruik dan alleen boter of kokosvet en 700 ml water. Wil je juist geen los vet, dan kun je ook alleen melk gebruiken; vervang dan zo’n 300 ml water door volle melk of kokosmelk. Melk mengt bovendien beter met thee dan boter, waardoor je geen vetlaagje op je kopje krijgt. Verwarm kokosmelk even apart van te voren, om te voorkomen dat het gaat schiften.

Vaker wietthee? Maak wietboter of wietsuiker

Ga je vaker wietthee zetten, dan is het slimmer om in één keer een voorraad wietboter te maken. Je trekt de werkzame stoffen dan in één lange sessie uit je wiet, en daarna hoef je alleen nog een klontje in je thee te roeren. Bovendien wordt elke portie zo ongeveer even sterk, dus doseren wordt zo ook makkelijker.

Voor een kopje thee smelt je simpelweg een klein klontje wietboter in je hete thee, of eerst in een scheutje warme melk. Begin met een kleine hoeveelheid. Hoe sterk je boter is, hangt af van je wiet en je recept. Test een nieuwe batch daarom altijd eerst met een halve portie.

Wietsuiker: zoet en makkelijk te doseren

Zoet je je thee toch al, dan is wietsuiker ook een handige optie. Daarbij breng je de werkzame stoffen met behulp van alcohol over op gewone suiker. Een schepje wietsuiker lost vanzelf op in je thee, zonder vetlaagje. Bovendien doseer je het net zo makkelijk in koffie of yoghurt.

Wietsuiker maken kost wat meer voorbereiding dan wietboter, maar levert in één keer een flinke voorraad op. Bewaar het in een luchtdichte glazen pot op een koele, donkere plek. Zet er wel duidelijk ‘WIETSUIKER‘ op: een huisgenoot die argeloos een schepje in zijn koffie doet, krijgt een anders misschien een onverwacht lange ochtend.

Wietmelk: handig voor thee, maar korter houdbaar

Een alternatief is wietmelk. Daarvoor laat je gedecarboxyleerde wiet een uur tot anderhalf uur zachtjes in volle melk trekken, net onder het kookpunt, en zeef je het daarna. Reken op ongeveer 7 gram wiet per liter melk. Wietmelk is erg handig voor thee: een scheutje in je kopje en klaar.

Het nadeel: wietmelk is net zo bederfelijk als gewone melk. In de koelkast kun je het misschien twee weken bewaren, daarna wordt het zuur. Maak dus niet meer dan je binnen een paar dagen opdrinkt. Invriezen kan wel, maar melk gaat na het ontdooien vaak schiften, en dat drinkt minder lekker weg.

Wietboter invriezen: maandenlang voorraad

Wietboter is wat dat betreft veel praktischer. In de koelkast blijft het een paar weken goed, maar in de vriezer kun je het vele maanden bewaren. Vries de boter het liefst in kleine porties in, bijvoorbeeld in een ijsblokjesvorm. Zo pak je per pot thee precies één blokje, zonder steeds de hele voorraad te ontdooien.

Bewaar de porties luchtdicht en donker, want licht, lucht en warmte breken THC langzaam af. Zet er ook een duidelijke datum en het woord ‘wiet’ op. Een blokje wietboter dat per ongeluk in de pannenkoeken van je schoonmoeder belandt, is een verhaal dat je liever niet vertelt.

Veelgestelde vragen over wietthee (FAQ)

Hoeveel wiet doe je in een kopje thee?

Heb je weinig ervaring met edibles, reken dan op 0,2 tot 0,3 gram wiet per kopje van zo’n 200 ml. Dat komt neer op ongeveer 1 gram per pot van 700 ml. Ken je de sterkte van je wiet goed en ben je gewend aan edibles, dan kun je voorzichtig naar smaak en ervaring opschalen.

Hoe lang duurt het voordat wietthee werkt?

Wietthee werkt zoals andere edibles: je merkt het effect na een half uur tot twee uur, omdat de werkzame stoffen eerst via je maag en lever moeten. Het effect houdt daarna meestal enkele uren aan en kan zwaarder aanvoelen. Veel mensen ervaren het als lichamelijker en geleidelijker dan de high van een joint. Je slaapt er héérlijk op!

Kun je wietthee maken van blaadjes of knipafval?

Ja, maar blaadjes bevatten veel minder hars en dus minder THC dan toppen. Daarom gebruik je er meer van. De suikerblaadjes rond de toppen zitten vaak flink onder de trichomen en zijn het meest geschikt. Grote waaierbladeren of schutbladeren bevatten weinig hars; die zijn vooral goed voor de smaak, zoals in het eerste recept.

Moet je wiet eerst decarboxyleren voor wietthee?

Het hoeft niet per se. Door de wiet een half uur of langer net onder het kookpunt te laten trekken, wordt een deel van de THCA al omgezet in THC. Wil je sterkere thee uit dezelfde hoeveelheid wiet, dan kun je je wiet vooraf in de oven decarboxyleren, of eerst wietboter maken. Hoe je dat doet, lees je in ons recept voor wietboter.