Topstories

(advertentie)

Je geeft trouw je voeding, maar je wietplant blijft hongerig en laat tekorten zien. De oorzaak is dan waarschijnlijk niet een gebrek aan voeding, maar een nutrient lockout. De wortels kunnen de voedingsstoffen – die wel degelijk aanwezig zijn – niet opnemen. In dit artikel lees je hoe een nutrient lockout ontstaat, hoe je het herkent en hoe je het voorkomt.

Nutrient lockout is een vaak verkeerd ingeschat probleem in de kweektent. Je wietplant toont gebreken, dus je voedingsgewoonte lijkt logischerwijs de eerste plek om te zoeken. Toch zit het probleem vaak dieper: ergens tussen wortel en voedingswater gaat iets mis waardoor opname stokt, ongeacht hoeveel voeding je toedient.

Hoe ontstaat een nutrient lockout?

De meest voorkomende oorzaak van nutrient lockout is een verkeerde pH-waarde (zuurtegraad) rond de wortels. Elk voedingselement zoals stikstof, fosfor en kalium, heeft een pH-range waarbinnen de wortels het optimaal kunnen opnemen. Wijkt de pH-waarde daar te ver van af, dan zijn de betreffende mineralen niet meer opneembaar, ook al zit de voeding volop in het medium.

Op aarde neemt je wietplant de voeding het best op tussen de pH-waardes 6 en 6,5. In hydroponische systemen ligt de juiste pH-range lager, namelijk tussen 5,5 en 6,1. Lees meer over de juiste pH-waarde bij het kweken van wiet zodat de zuurtegraad niet voor nutrient lockouts zorgt.

Zout/mineralen hopen op door te veel voeding

Naast de pH-waarde ontstaat nutrient lockout soms ook door zoutophoping. Geef je structureel te veel of een te sterke voedingsoplossing, dan hopen mineralen/zouten zich op rond de wortels. Die zouten onttrekken vocht juist uit de wortel in plaats van andersom, waardoor de opname van water én voeding vastloopt.

Ook koude wortels en te natte wortels door overbewatering en een uitgeput of dichtgeslagen medium spelen mee. In al deze gevallen is er geen tekort aan voeding, maar een blokkade in de opname ervan.

Kweek je biologisch in aarde met een levende bodem, dan is de kans op een nutrient lockout kleiner: het bodemleven vangt schommelingen in pH en zouten van nature op. Bij minerale voeding op inerte media zoals kokos of steenwol ontbreekt die buffer, waardoor afwijkingen sneller doorslaan in opnameproblemen.

Hoe herken je nutrient lockout?

De symptomen van een nutrient lockout kunnen heel verschillend zijn. Ze lijken vaak sterk op een gewoon voedingsgebrek, of juist op een overschot zoals je op de foto hierboven ziet. Je komt gele of donkere bladeren tegen, verbrande bladranden of bladpuntjes, gekrulde bladeren en een groei die stagneert. Vaak vallen de onderste bladeren als eerste af, terwijl de rest van de plant er verzwakt bij hangt.

Het verschil zit in de reactie op bijvoeren: bij een écht tekort knapt de wietplant daarvan op, bij een nutrient lockout verergeren de symptomen juist. Twijfel je? Controleer dan eerst de pH-waarde en de EC-waarde (Electric Conductivity of elektrische geleidbaarheid in het Nederlands, een maateenheid voor de hoeveelheid opgeloste voedingszouten in het water) voordat je de gebreksverschijnselen gaat behandelen.

Wat zijn de gevolgen?

Blijft nutrient lockout onopgemerkt, dan raakt je plant langdurig gestrest. Groei stagneert, bladmassa neemt af en daarmee ook het vermogen om licht om te zetten in opbrengst (fotosynthese). In de bloeifase betekent dit concreet: minder (compacte) wiet, en lichter wegende toppen bij de oogst.

Bij langdurige of ernstige lockout kan de plant wortelschade oplopen waar ze niet meer volledig van herstelt binnen die kweekronde. Vandaar dat vroeg ingrijpen essentieel is: hoe eerder je de blokkade opheft, hoe kleiner de schade aan je uiteindelijke opbrengst.

Zo voorkom en verhelp je nutrient lockout

Voorkomen is simpel maar vraagt discipline: meet bij elke gietbeurt de pH-waarde en EC-waarde van je voedingswater als je minerale voeding gebruikt. Bouw de dosis voeding rustig op in plaats van meteen vol te doseren. Houd ook het lekwater dat uit de potten stroomt bij een waterbeurt in de gaten – is de EC hoger dan  wat je toediende? Dan bouwt zich iets op in het medium.

Zie je toch lockout-symptomen, spoel het medium dan door met schoon, pH-aangezuurd water, om overtollige zouten weg te spoelen. Hervat daarna met verdunde voeding en bouw die geleidelijk weer op. Reken op zo’n zeven tot tien dagen voordat je plant volledig hersteld is.

Investeer dus in een betrouwbare pH- en EC-meter en kalibreer die regelmatig. Een verkeerd gekalibreerd apparaat geeft een vals gevoel van controle, en juist dat maakt nutrient lockout makkelijk over het hoofd te zien totdat de symptomen al zichtbaar zijn.

Foto’s: Shutterstock