Topstories

(advertentie)

De VPD-waarde kwam de laatste jaren steeds hoger op de checklist van veel serieuze cannabis thuiskwekers. Maar nu is er ineens cannabis kweekprofessor Bruce Bugbee om de knuppel in het spreekwoordelijke hoenderhok te gooien. Volgens hem overschatten we de zogeheten Vapour Pressure Deficit, en moeten we ons zeker niet blind staren op de grafieken. Huh?

VPD geeft de capaciteit van lucht aan om vocht op te kunnen nemen. De meetwaarde is de afgelopen jaren uitgegroeid tot een soort heilige graal voor cannabis thuiskwekers. Wie er niet mee werkt, wordt in kweekgroepen en op forums vriendelijk aangeraden om dat wel te doen. Bij problemen wordt er eerst naar de VPD waarde gevraagd. Maar is de VPD-waarde eigenlijk wel zo belangrijk?

Dr. Bruce Bugbee, plantenwetenschapper aan de Utah State University en een van de meest serieuze onderzoekers op het gebied van cannabis en licht, stelt van niet. Hij gooit de knuppel in het hoenderhok en stelt dat de VPD-waarde stelselmatig door kwekers wordt overschat.

Dr. Bruce Bugbee: VPD-waarde overschat

In een recente video stelt Dr. Bugbee dat de wietplant haar eigen huidmondjes (stomata) veel beter reguleert dan de meeste kwekers aannemen. De plant reageert actief op lichtintensiteit, CO2-concentratie en vochtdruk – en past haar wateropname en transpiratie zelf aan. Sturen op een strakke VPD-waarde geeft de kweker het gevoel van controle, maar de plant doet ondertussen gewoon haar ding.

Dat betekent niet dat luchtvochtigheid er helemaal niet toe doet. Een extreem droge omgeving (hoge VPD) strest de plant, en een klam en vochtig klimaat (lage VPD) verhoogt het risico op schimmel. Maar het gat tussen wat ‘goed genoeg’ is, en de ‘perfecte VPD-waarde volgens de grafiek’ is volgens Bugbee veel kleiner dan de kweekwereld doet voorkomen.

Licht & CO2 zijn belangrijker

Bugbee benadrukt dat lichtintensiteit en CO2-concentratie een véél groter effect op groei en productie hebben dan de VPD-waarde. Een plant die genoeg licht krijgt en in een CO2-rijke omgeving staat, presteert beter dan een plant die in een ‘perfecte’ VPD-zone staat maar onder matige belichting groeit. De prioriteiten van de gemiddelde thuiskweker zijn met andere woorden scheef.

Wat betekent dit in de praktijk?

Praktisch gezien: je kunt stoppen om de VPD in je kweektent obsessief in de gaten te houden tot op de derde decimaal. Houd de luchtvochtigheid in de groeifase tussen de 50 en 70%, en in de bloeifase tussen de 40 en 55%. Daarmee zit je prima binnen de juiste waarden met de luchtvochtigheid. Toprot en andere schimmelinfecties ontstaan pas bij aanhoudende hoge luchtvochtigheid (boven de 65%) in combinatie met slechte luchtcirculatie. Niet omdat je een paar procent buiten een VPD-grafiek valt.

Wat je wél scherp in de gaten moet houden: zorg voor voldoende luchtbeweging in je kweektent, zodat er geen vochtige plekken ontstaan in het gewas waar de lucht stilstaat. Een goede oscillerende (zwenkende) ventilator doet meer voor de gezondheid van je plant dan een dure VPD-controller. En als je écht wil investeren in een betere opbrengst, kijk dan naar je lichtintensiteit en overweeg CO2-suppletie.

Het nut van vuistregels

VPD is zeker geen nutteloze factor volgens Bugbee. Hij ziet het eerder als een handig vertrekpunt voor beginners die nog geen gevoel hebben voor het klimaat in de kweektent. Het probleem zit hem in de manier waarop het werd aangeprezen: als een absolute waarheid waarbij afwijkingen worden behandeld als kweekfouten. Bugbee’s punt is niet dat klimaat irrelevant is, maar dat de plant zelfregulerend is voor een groot deel van het klimaat.

Ervaren kwekers weten dit eigenlijk allang. Ze kijken naar de plant – hangende bladeren, opgekrulde bladpunten, transpiratiesporen – in plaats van een getal op een scherm. Dat plantengevoel ontwikkel je niet door blind op een app te sturen, maar door te observeren. Bugbee geeft die intuïtie nu wetenschappelijke rugdekking.

Gebruik VPD als richtlijn, niet als wet

VPD is een nuttig concept om te begrijpen hoe klimaat en transpiratie samenhangen. Maar wie uren besteedt aan het perfectioneren van zijn VPD terwijl zijn licht matig is of zijn CO2-waarden nooit zijn gemeten, heeft de belangen omgedraaid. Zorg eerst dat de grote factoren kloppen, zoals licht, CO2, luchtcirculatie, voeding – en behandel VPD als wat het is: een schakel in een grotere keten, niet de eindbestemming.