(advertentie)
(advertentie)
(advertentie)

(Beginnende) hobbykwekers doen de gekste dingen in de hoop op een kwalitatief betere of grotere opbrengst. Ze geven hun planten frisdrank te drinken, of klieven van de stammen. Helaas doen ze hiermee meestal meer kwaad dan goed. Het vaakst gaat het echter mis met het verwijderen van bladeren. Daarom hier de do’s en don’ts van wietplanten snoeien.

Wietplanten snoeien is een vorm van high stress plantentraining. Je doet je wietplant er dus nogal wat stress mee aan maar soms is dat nodig. Wanneer je een wietplant wil toppen bijvoorbeeld, dan ontkom je er niet aan. Helaas doen kwekers hun wietplanten ook veel te dikwijls nodeloos veel stress aan bij het snoeien, vooral wanneer het op het weghalen van wietbladeren neerkomt.

Wietbladeren zijn belangrijk

Thuiskwekers denken vaak dat wietbladeren in de weg zitten van een goede oogst. Omdat ze bijvoorbeeld licht wegnemen van toppen of ze denken dat al die wietbladeren kostbare energie verbruiken. Het omgekeerde is waar. Wietbladeren leveren (dankzij fotosynthese) juist de energie die wietplanten nodig hebben om te kunnen groeien en bloeien. Een andere belangrijke functie daarnaast, is het opslaan van belangrijke reserves.

Zomaar wietbladeren weghalen is dus geen goed idee. Het levert stress op, en je neemt de plant haar motor en brandstoftank af. In sommige gevallen is het snoeien van wietbladeren echter wél functioneel. Laten we daarom eens dieper ingaan op het snoeien van wietbladeren en kijken wanneer je bladeren wel kunt snoeien, en wanneer niet.

Do’s & don’ts van wietbladeren snoeien

Voor we verdergaan eerst eens wat vuistregels om aan te houden wanneer je de schaar ter hand neemt. Over het algemeen moet je onthouden dat je sowieso nooit meer dan een derde van je plant zou moeten snoeien, en zelfs dat alleen in uitzonderlijke situaties. Meer weghalen levert zoveel stress op, dat een wietplant het weleens zou kunnen begeven.

Laat vergeelde bladeren zitten, het zijn de reserves voor je wietplanten. Foto: Moha El-Jaw, Shutterstock

Wanneer een wietplant aan de onderkant begint te vergelen, is dat vaak een teken van een stikstof tekort maar het gebeurt ook vanzelf in de bloeifase. In het eerste geval kun je het beste bijvoeden met een goede groeivoeding maar laat de gele bladeren zitten! Ze zien er misschien niet mooi uit maar vergeelde bladeren bevatten een hoop reserves die de wietplant gebruikt. Totdat ze bruin en verdord zijn hebben wietbladeren nog een functie.

Wanneer je weet dat het snoeien van wietbladeren stress oplevert, zorg er dan ook voor dat je het snoeien tot een paar momenten beperkt. Sommige kwekers plukken gedurende een hele cyclus bladeren van wietplanten, waardoor die eigenlijk altijd aan stresshormonen worden blootgesteld. De snoeimomenten zouden in feite beperkt moeten zijn tot het toppen en/of fimmen (indien gewenst), en het weghalen van lager groeiende topjes (dieven) na de tweede week van de zichtbare bloei.

Iedere keer dat je snoeit, zorgt dat voor een (korte) herstelperiode. Wanneer je daarom tussendoor wat weg zou willen snoeien, zoals bijvoorbeeld voor een betere beluchting in een kleine kweekruimte. Combineer dit dan met het verpot-moment. Verpotten levert namelijk ook stress op, en door het te combineren beperk je de stress/herstel-momenten voor je wietplant.

Kwekers gaan ook dikwijls de fout in door hun wietplanten te vaak te toppen. Het klopt weliswaar dat je een wietplant zo vaak kunt toppen als je wil. En het is ook zo dat er iedere keer dat je topt, er daarna twee groeitoppen groeien in plaats van één. In theorie kun je zo vaak toppen als je wil maar in de praktijk niet. De plant moet namelijk wel over genoeg licht, aarde, voeding en ruimte beschikken om al deze extra toppen te kunnen ontwikkelen. Hoe vaker je met andere woorden topt, hoe meer energie de plant nodig heeft in de vorm van licht, water, ruimte en voeding.

[Openingsfoto: Jiri Hera, Shutterstock – foto wietblad (peace): Oleksandrum, Shutterstock]
(advertenties)