Topstories

(advertentie)

Dit is het slotakkoord van Sofietje, het winterwietje dat Wolkenwietje dit seizoen op de vensterbank groot bracht. Een Terp & Tonic van Seedstockers, meegekregen in de goodiebag op het CNNBS-oogstfeest. In dit laatste deel: de oogst in stappen, overweldigende herfstkleuren, zelfgemaakte wietwortelzalf. En antwoord op de vraag: is Sofietje even lekker als ze eruitziet?

Het voorjaar zit al op driekwart. De hoogste tijd voor de laatste update van Sofietje, het winterwietje dat we sinds begin januari in de vensterbank hebben laten groeien. Eerst met een verwarmingsmatje en een klein lampje – het stelt niet veel voor, maar de opbrengst is altijd mooi meegenomen. We doen het om te genieten van de wietplant tijdens de donkere dagen van het jaar.

Hoofdtop geoogst

De vorige keer stond Sofietje al flink in bloei. Kort daarna hebben we de hoofdtop geoogst. Wat een indrukwekkende top was dat. Het waren al warme dagen in huis, en de meterkast was te warm. Het drogen ging daardoor iets te snel. Daarna hing ze in het halletje. Ze heeft een week gedroogd en rijpt nu in de curebag.

daar hangt de hoofdtop
ze zwiert, slingert en droogt blij
zo high zo high

Het winterwietje is de Terp & Tonic van Seedstockers, meegekregen in de goodiebag op het oogstfeest. De bloei is indrukwekkend. De herfstkleuren zijn overweldigend: de bladeren zijn dieppaars, en aan het einde van de bloei bijna tegen het zwarte aan. Wat een prachtige plant om naar te kijken. Daarmee doet Sofietje in de vensterbank niet onder voor de geranium of de azalea.

Voor het eerst groeit er bij ons een plant die we zo herkennen van de mooie foto’s op de website. Stiekem vind ik ze zelfs mooier. Die bladeren, die toppen, die rijke hoeveelheid trichomen – wauw. Het maakt je ook ongeduldig. Zou ze zo lekker zijn als ze eruitziet? De begeerte raakt ons meer en meer. We willen de topjes nog iets verder laten rijpen voor we ze echt proeven.

wat ziet het er toch
ontzettend lekker uit
je kunt niet wachten

Overdag buiten, binnen schuilen

Overdag staat de plant buiten. Alleen als het heel nat of vochtig is, houden we haar binnen onder een lampje. Zodra het kan, krijgt ze een plekje op de regenton aan de voorkant van ons huis. Ze geniet echt van het licht. Het is altijd verstandig om de plant in delen te oogsten – je ziet dat de lagere takken nog flink aangroeien en dikkere toppen vormen.

Ruim twee weken later knippen we de lagere takken van de wietplant. Er zitten flink wat toppen op. Mijn lief knipt de topjes meteen bij – dat versnelt het drogen aanzienlijk. Let daarbij goed op: als je nat knipt (meteen trimmen na de oogst), drogen de toppen sneller. Kies je voor droog knippen, dan dekken de blaadjes de toppen nog een beetje af en duurt het drogen iets langer.

zorgvuldig getrimd
hijsen de topjes omhoog
geknipte haartjes

Van stronk tot zalf

De onderste twee takken hebben we nog laten zitten. Die mogen nog even doorgroeien – ze zijn nog niet voldoende rijp. Ook de wortels bewaren we. Die verwerken we altijd tot wietwortelzalf: gecombineerd met wietolie in kokosolie. Geneeskracht van wiet in optima forma.

de zalf smerend
voel je wonderlijke kracht
echt alles geneest

De hoofdtop leverde 5,3 gram aan toppen op. Het bladafval voor in de wietolie is 1,9 gram. De tweede oogst bracht nog eens 9,8 gram topjes op, plus 2,7 gram bladafval. De grote bladeren laten we trekken in de thee – gewoon voor de smaak en de helende werking. Wiet is zoveel meer dan wat je in de coffeeshop koopt. Snap jij waarom het verboden is?

De topjes zien er mooi uit. Niet zo compact, maar dat hoort bij een winterwietje – met te weinig licht en warmte vormen zich geen heel dikke, vaste toppen. Toch valt de opbrengst zeker niet tegen. Er is nog een klein stronkje over dat we binnenkort oogsten. We vullen later aan wat dit laatste beetje nog bijdraagt aan de totale winteropbrengst.

in het zakje
versgeknipte wiettopjes
het kan niet op

Citrusfris met een aardse ondertoon

Na twee weken rijpen in een grovebag van Mossy Giant hebben we de Terp & Tonic geproefd. Ze ruikt fris, een beetje naar citrusvruchten: citroen, limoen, sinaasappel. Met een lichtkruidige ondertoon. Heel aangenaam. We verwachten dat de geur nog overtuigender wordt naarmate ze verder doorrijpt.

Dan de smaak en beleving. Ze proeft nog een beetje scherp op de tong – niet onaangenaam, maar doorrijpen helpt dat zachter te maken. Dus even geduld. Ze proeft citrusfris, gemengd met heel in de verte een aardse smaak. Een veelbelovende wiet, zeker ook omdat de opbrengst heel aardig is.

het eerste hijsje
zelfgekweekte winterwiet
wat een beleving

De werking is prettig in het hoofd. Na een hijs aan Evert, de verdamper, raak je in een dromerige stemming die best lang kan aanhouden. Wel opletten als je heel druk bent geweest – ze maakt het hoofd niet per se rustig. Al met al een kansrijk wietje dat ik vaker ga nemen.

De medicinale werking vind ik nog niet overtuigend. Het is vooral een wiet voor overdag en niet zozeer voor de avonduren of om lekker te gaan slapen – daarvoor maakt ze te veel los. Ze is meer geestelijk dan lichamelijk actief, maar ontspant wel.

overdag stroomlijnt
wiet de beslommeringen
fijne gedachten

Tot volgend jaar en in de buitenwiet test 👋

Het was een feest om deze winter weer een winterwietje achter het raam te hebben. Dit is voor de tweede keer dat we het doen. Vorig jaar met de Acapulco Marietje was de oogst vergelijkbaar. Bij die wiet viel me op dat de kracht die zomerse wiet heeft, een beetje ontbreekt. Heel aangenaam om te nemen, maar minder potent.

Bij ons gaat wiet nooit verloren – ze belandt in de medicinale olie of de wietwortelzalf. Voor mij blijft de gezondheid de belangrijkste reden om wiet te gebruiken en te telen. Het maakt mijn hoofd en lichaam rustiger en beter hanteerbaar. Deze oogst geeft veel hoop voor de komende zomer. Dat er maar veel wiet in de tuin mag groeien.

winterstronkje rijpt
tussen de groene goden
een zomer zo high