Topstories

(advertentie)

Na een ietwat merkwaardige groeifase en een veelbelovende start van de bloei, is Dima aangekomen bij het laatste hoofdstuk van zijn Pink Glue-kweek. In dit afsluitende deel van de serie volgt hij de plant tijdens het afbloeien, worstelt hij met de eeuwige vraag wanneer te oogste, én neemt hij een gouden tip van Soma himself ter harte.

Ruim zes weken na het inzetten van de 12/12-cyclus ben ik aangekomen bij de laatste fase van deze kweek met Pink Glue: het afbloeien. Een fase waarin geduld de belangrijkste factor wordt en ik eigenlijk alleen nog wacht op het juiste oogstmoment. Omdat ik zelf niet actief voed, vraagt Pink Glue nu voornamelijk om een goede waterhuishouding en extra alertheid op schimmels, plaagjes en andere ongewenste invloeden van buitenaf.

Pink Glue onderhoudt zichzelf

Doordat ik gedurende de kweek niet heb ontbladerd, begint de plant nu zelf de mobiele nutriënten uit de oudere schut- en andere bladeren te verplaatsen, naar de plekken waar ze het hardst nodig heeft. Hierdoor verkleuren bladeren langzaam en sterven sommige uiteindelijk af. Juist deze plekken houd ik goed in de gaten, omdat dood plantmateriaal een ideale voedingsbodem kan vormen voor ongewenste schimmels.

Om dat risico zoveel mogelijk te beperken, is het in deze fase belangrijk om de relatieve luchtvochtigheid laag te houden. Zelf mik ik op een RV van ongeveer 35%. Intussen zwellen de toppen verder aan en vormen zich steeds meer trichomen. De geur verandert ook: van zoet en bloemig naar een wat penetranter Runtz-profiel.

Compost tea als laatste voeding

Aan het eind van week 7 geef ik haar nog één keer een flinke slok van Soma’s compost tea. Daarna wil ik haar rustig laten afrijpen. Voor het eerst bekijk ik de trichomen van dichtbij. Ik zie nog voornamelijk transparante trichomen, met hier en daar al wat vertroebeling — iets wat ik vanaf nu meerdere keren per week in de gaten ga houden.

De plant zelf ziet er misschien al bijna oogstrijp uit, maar ik wil altijd graag wat amberkleurige trichomen zien voordat ik de schaar erin zet. Ondertussen pluk ik elke dag wat meer dood blad weg en zie ik, door haar toenemende naaktheid, wat een immense toppen ze heeft geproduceerd voor haar formaat. Op een gegeven moment zijn ze zelfs zo zwaar dat de takken naar de zijkanten beginnen te hellen.

 

 

Soma’s gouden regel

In week 9 lijkt het erop dat ze klaar is. Ik zie geen toename meer in gewicht, de trichomen kleuren inmiddels zoals ik het graag zie, de bloeiharen zijn netjes ingedroogd en in het blad zit nog maar weinig fut. Ik twijfel. Maar ook daarvoor heeft Soma een oplossing.

Ik las ooit in een artikel dat hij een gouden regel had: “Als je wietplant er oogstrijp uitziet, wacht dan nog een week met oogsten.” Om deze kweek helemaal volgens de Soma-filosofie af te sluiten, neem ik dat advies dan ook ter harte. Na een kleine tien weken is het zover – Pink Glue kan worden geoogst.

Drogen, curen en de rooktest

Met een prima blad-budverhouding hang ik haar acht dagen te drogen. Omdat de toppen zo dik zijn, houd ik tijdens het knippen nog extra scherp toezicht op eventuele schimmels. Gelukkig eindigt ze helemaal brandschoon in de potten, met een netto-opbrengst van 134 gram. Daar kan ze vervolgens rustig verder curen.

Uiteraard heb ik Pink Glue ook alvast aan een rooktest onderworpen. Met een heerlijke zoete Runtz-smaak geeft ze mijn hoofd een creatieve boost en mijn lichaam een ontspannen vibe. Een fijne hybride die zowel overdag als aan het begin van de avond goed tot haar recht komt.

De belangrijkste voedingsstof

Terugkijkend ben ik vooral blij dat ik mij tijdens de vreemde groeifase aan het begin van deze ronde niet heb laten ontmoedigen. Waar ik in de eerste weken regelmatig twijfelde of deze plant haar potentie ooit zou laten zien, heeft Pink Glue uiteindelijk bewezen dat geduld vaak de belangrijkste voedingsstof is die je een plant kunt geven.

Met een eindresultaat van 134 gram droog, volledig gekweekt op levende aarde en ondersteund met een wekelijkse compost tea tijdens de bloeifase, heeft deze ronde mij opnieuw laten zien hoe krachtig eenvoud kan zijn. Geen uitgebreid voedingsschema, geen correcties of tekorten najagen – maar vertrouwen op een gezond bodemleven en de natuur haar werk laten doen. Een mooie afsluiting van deze Soma Seeds-ronde, en een kweek die mij van begin tot eind heeft verrast.

Chapeau, Soma. Tot de volgende – Dima