Topstories

(advertentie)

De eeuwenoude geschiedenis van wiet kent vele verhalen. Een heel bijzonder verhaal is dat van de Verenigde Staten, waar cannabis gewoon legaal te koop was in apotheken tussen 1850 en 1940. Totdat het ineens niet meer vrij beschikbaar was. Wat zit hier achter en wie zijn de schuldigen voor deze ommekeer en daaropvolgende wereldwijde heksenjacht – war on drugs – tegen die ooit zo gewaarde medicinale cannabisplant?

Cannabis naast aspirine en de hoestdrank

Amerikanen kochten vroeger cannabis bij de apotheek. Bijna een eeuw lang, van de jaren 1850 tot de jaren 1940, stonden cannabistincturen in Amerikaanse apotheken gewoon naast aspirine, hoestdrank en jodium. Bedrijven als Parke-Davis, Eli Lilly en Squibb verkochten allemaal geneesmiddelen op basis van cannabis.

Rond 1918 produceerden Amerikaanse farmaceutische kwekerijen jaarlijks zo’n 27.000 kilo (!) cannabis, bestemd voor de huisapotheek. Geen recept nodig. Geen stigma. Geen criminaliteit. Wat is er dan gebeurd?

Hoe kon een plant die werd vertrouwd door huisartsen, werd verbouwd op legale boerderijen in Indiana en werd ondersteund door de grootste farmaceutische bedrijven van de Verenigde Staten, vrijwel van de ene op de andere dag uit de schappen verdwijnen en veranderen in een federaal misdrijf?

Cannabis in de reguliere farmaceutische wetenschap

Het begint in 1839 bij de Ierse arts William Brooke O’Shaughnessy, die de plant vanuit Calcutta in de westerse geneeskunde introduceerde. Tegen 1850 was cannabis officieel opgenomen in de ‘United States Pharmacopeia’ (het Amerikaanse farmacopee) als een legitieme behandeling voor aandoeningen zoals zenuwpijn (neuralgie), tetanus, tyfus, cholera, dysenterie, alcoholisme, verslaving aan opiaten en chronische pijn.

De lijfarts van koningin Victoria noemde het een van de meest waardevolle geneesmiddelen waarover hij beschikte. Eli Lilly bracht 23 verschillende medicijnen op basis van cannabis op de markt. Parke-Davis kweekte zelfs een eigen variëteit, genaamd ‘Cannabis Americana’.

Dit was geen randverschijnsel; het maakte deel uit van de reguliere farmaceutische wetenschap.

Synthetische middelen, marihuana en racisme

Toen kwam de ondergang. Nieuwe synthetische middelen, zoals aspirine (1897) en barbituraten (1903), begonnen cannabis te verdringen. De ‘Pure Food and Drug Act’ van 1906 verplichtte het aanbrengen van etiketten op producten.

Daarna volgden verboden op staatsniveau, te beginnen met Californië in 1907 en Maine in 1911. De Mexicaanse Revolutie van 1910 leidde tot een grootschalige migratie naar het Amerikaanse zuidwesten, waardoor de bevolking in aanraking kwam met het roken van marihuana – een praktijk die men associeerde met ‘buitenlandse ondeugden’.

Kranten plaatsten racistische koppen over Mexicanen die door het gebruik van de drug krankzinnig zouden worden. Harry Jacob Anslinger, die in 1930 werd aangesteld als de eerste commissaris van het Federal Bureau of Narcotics, zette die angst in als wapen, met de hulp van mediamagnaat William Randolph Hearst.

De ‘Marihuana Tax Act’ van 1937

Deze fascinerende video onderzoekt ook de beroemde ‘hennep-samenzweringstheorie’ van Hearst en de Big Pharma bazen DuPont en Mellon – bekend geworden door het boek ‘The Emperor Wears No Clothes’ van Jack Herer uit 1985 (en maakt hierbij onderscheid tussen feit en mythe).

Op 2 augustus 1937 ondertekende president Franklin Roosevelt de ‘Marihuana Tax Act’, die op 1 oktober 1937 van kracht werd. De laatste medische getuige die zich tegen het wetsvoorstel uitsprak, dr. William Creighton Woodward van de American Medical Association, waarschuwde dat toekomstig onderzoek weleens aanzienlijke medische toepassingen aan het licht zou kunnen brengen. Hij werd genegeerd.

De ‘Controlled Substances Act’ van 1970

Het wetsvoorstel werd door de Senaat aangenomen zonder dat er een formele stemming werd vastgelegd. In 1942 werd cannabis geschrapt uit de ‘US Pharmacopeia’, waarmee een einde kwam aan 92 jaar farmaceutische legitimiteit.

De ‘Controlled Substances Act’ van 1970 bezegelde dit definitief. We leggen bovendien verbanden met het LaGuardia-rapport, de Shafer-commissie, Nixons ‘War on Drugs’ en de daaropvolgende massale opsluiting van mensen.

Kortom, een onmisbaar stukje wietgeschiedenis dat tot gevolgen heeft tot de dag van vandaag!