Topstories

(advertentie)

Je lampen hangen goed, je geeft de juiste hoeveelheid water en voeding, je pH is on point, en toch groeit je plant niet goed. Tegelijk is er ook geen zichtbare ziekte, en geen voor de hand liggend gebrek. In dat geval ben je misschien schuldig aan de grootste kleine fout die veel beginnende thuiskwekers maken.

Wietplanten hebben ruimte nodig boven én onder de grond. Hoe meer ruimte een plant heeft om te wortelen, hoe meer water en voeding hij kan opnemen, hoe groter hij wordt en hoe meer hij uiteindelijk oplevert. Zet je een plant in een te kleine pot, dan loopt hij vroeg of laat vast – letterlijk.

Als dat gebeurt groeien de wortels aan de binnenkant tegen de wanden van de pot. Daar cirkelen ze dan rondjes omdat ze geen andere plek hebben om naartoe te groeien. En zo verstikken wietplanten in kleine potjes zichzelf. Dat noemen we ‘potgebonden’ in het Nederlands en root bound in het Engels; letterlijk een klein foutje met grote gevolgen: namelijk een schrale oogst.

Wat er misgaat als de pot te klein is

Een potgebonden plant groeit zichzelf eigenlijk in een langzame wurggreep. De wortels kunnen geen kant meer op, waardoor de opname van water en voeding stokt. De plant reageert met trage groei, gele bladeren en een slap, futloos uiterlijk – symptomen die je gemakkelijk voor een voedingstekort of ziekte kunt aanzien. Je voegt extra voeding toe, maar dat helpt niet. De pot is het probleem, niet de voeding.

Bovendien droogt een te kleine pot veel te snel uit. Je giet vaker, de wortels krijgen nauwelijks rust en de plant staat continu onder druk. In de bloeifase kost dit je direct opbrengst: een plant die zijn energie steekt in overleven, steekt hem niet in toppen.

Welke potmaat heb je nodig?

Als vuistregel geldt: hoe langer de groeifase duurt, hoe groter de eindpot. Voor de meeste indica-dominante soorten die je 5 tot 7 weken laat groeien, is een pot van 10 tot 12 liter voldoende. Sativa-dominante soorten die je groter worden of wietplanten die je zelf groter wil laten worden, doen het beter in 15 tot 25 liter, of zelfs nog groter. Voor autoflowers die de hele cyclus in dezelfde pot staan is 10 tot 12 liter de standaard.

Hoe herken je een potgebonden plant?

Het duidelijkste teken: wortels die door de drainagegaten naar buiten kruipen. Andere signalen zijn trage of stilstaande groei terwijl alles kloppen lijkt, bladeren die snel vergelen, die omlaag hangen en na het gieten net zo snel terugveren, en een pot die binnen een dag al kurkdroog is.

Twijfel je? Kantel de pot voorzichtig en schuif de kluit er half uit – dit gaat het makkelijkste als de aarde aan de droge kant is. Zie je meer witte wortels dan zwarte aarde? Dan is het tijd om te verpotten.

Verpotten of meteen in een grote pot?

De beste oplossing is voorkomen: begin bewust met een kleine voorgroeipot, en transplanteer je planten van daaruit direct naar hun eindpot. Zo hoeft je plant zichzelf nooit in de weg te zitten, en heeft ze genoeg ruimte om een gulle oogst te produceren. Zeker als je biologisch en op levende aarde kweekt, is een pot met voldoende ruimte onmisbaar.

Wacht ook niet te lang met verpotten – het duurt niet langer dan 2 tot 4 weken afhankelijk van de omstandigheden, voor een jonge wietplant haar eerste voorgroeipotje (250 – 350 ml) ontgroeid is. Zit je al middenin de bloeifase met een potgebonden plant? Verplant dan zo snel mogelijk naar een ruimere pot. Je zult zien dat de bloei daarna snel beter gaat, en je bladeren niet meer zo snel vergelen.