(advertentie)
(advertentie)
(advertenties)

Verontrustende berichten uit Spanje deze week. De Hoge Raad bekrachtigt het vernietigen van de lokale regulering van de cannabis clubs in Barcelona. Deze regulering, opgesteld door het stadsbestuur van Barcelona, gold sinds 2016. De toekomst van de meer dan 200 clubs ziet er somber uit.

Barcelona versus Madrid

De progressieve nieuwswebsite el Diario kopte op 26 juli onheilspellend: ‘Barcelona bereidt zich voor op sluiting cannabis clubs na juridische tegenslag bij regulering’. Zoals wel vaker staat de lokale overheid in Barcelona lijnrecht tegenover de landelijke regering in Madrid.

De Catalaanse overheid en het stadsbestuur van Barcelona erkennen de voordelen van het Cannabis Social Club model. In 2016 kwam er daarom een lokale regulering van de clubs, die vooral over praktische zaken gaat. Zo moeten clubs dubbele deuren hebben en mogen ze niet te dicht bij scholen gevestigd zijn. Deze regulering werd met een ruime meerderheid aangenomen in de gemeenteraad van Barcelona.

Troebel juridisch water

Belangrijk detail: de lokale overheid beschouwt deze regelgeving nadrukkelijk als stadsplanning. In de regels staat niets specifieks over de consumptie of distributie van cannabis in de clubs. Daarmee zou de lokale overheid in het juridische vaarwater van de nationale overheid terecht komen. Eigenlijk een heel Nederlandse oplossing. En dat bedoel ik niet als een compliment.

De cannabis clubs hebben weliswaar een aantal duidelijke regels waaraan ze zich moeten houden, maar het blijft een wankel fundament zolang de landelijke overheid weigert cannabis te reguleren. Er is geen rechtszekerheid, dus is er willekeur en dus zijn er slachtoffers. Zoals Albert Tió, clubsecretaris van AIRAM, die tot vijf jaar celstraf werd veroordeeld.

Foto van AIRAM Cannabis Social Club Barcelona in 2013. Deze shop is al jaren gesloten door de overheid, een lot dat nu ook de andere 200 Catalaanse cannabis social clubs treft wellicht…

 

Doodzonde

AIRAM, gevestigd in de straat van het Hash, Marihuana & Hemp Museum in Barcelona, was de eerste cannabis club waar ik lid van werd. Na een grote politie-inval moest de club in 2014 zijn deuren voorgoed sluiten. Doodzonde, want het was een geweldige plek, die geen enkele overlast veroorzaakte en het qua sfeer, stijl en assortiment op kon nemen tegen elke Hollandse coffeeshop.

Gelukkig mag Albert Tió zijn straf in een half-open instelling uitzitten, waarbij hij ’s avonds naar huis mag, maar zijn veroordeling blijft een grote schande.

Nu de lokale regulering uit 2016 definitief is vernietigd, verwachten zowel de clubs als het stadsbestuur van Barcelona een golf van sluitingen, bericht el Diario. Eric Asensio, woordvoerder van CatFAC, de federatie van Catalaanse Cannabis Clubs: ‘De meeste clubs verwachten dat hun deuren vroeger of later gesloten gaan worden.’

Zoveelste tegenslag of de nekslag?

De clubs geven de strijd niet op, maar Asensio erkent dat ze met deze uitspraak en de afwezigheid van nationale regulering moeilijk zullen kunnen overleven. Alle clubs in Barcelona zullen een brief ontvangen waarin staat dat ‘verkoop, consumptie en promotie’ van cannabis voortaan verboden is in de clubs. Daarna komt er een campagne om alle clubs te inspecteren. Clubs die de grootste negatieve impact genereren en gericht zijn op toeristen en grootschalige verkoop, komen het eerste aan de beurt, klinkt het vanuit het stadhuis in el Diario.

De tijd zal leren of deze uitspraak de nekslag is voor de cannabis clubs of de zoveelste tegenslag, die uiteindelijk overwonnen zal worden. Laten we hopen op het laatste.

(advertenties)