(advertentie)
(advertentie)
(advertenties)

Ik ben nog steeds aan het bijkomen van de Amerikaanse verkiezingsnacht, die bijna een week bleek te duren. Weliswaar heb ik veel slaap gemist sinds vorige week dinsdag, maar het was de moeite waard. Niet zozeer vanwege The Trump Show, maar vooral door de ‘green sweep’: alle ballot initiatives over legalisering van cannabis kregen een meerderheid bij de verkiezingen.

Legale cannabis wordt de norm

Ook veelzeggend: uit de laatste Gallup Poll blijkt dat liefst 68 procent van de Amerikaanse volwassenen voorstander is van legalisering van cannabis. In 1971 was dat nog twaalf procent.

David Klein, CEO van cannabisgigant Canopy zei na de verkiezingsuitslag: ‘De resultaten van de steminitiatieven laten duidelijk zien dat de steun voor legalisering van cannabis over geografische grenzen en partijlijnen heen gaat en wordt ondersteund door een meerderheid van de Amerikanen. Legale cannabis wordt de Amerikaanse norm.’

‘Wiet zo normaal dat het nauwelijks nog cool is’

Natuurlijk, David Klein heeft een duidelijk belang. Maar dat maakt wat hij zegt niet minder waar. Medicinale cannabis is nu legaal in 35 Amerikaanse staten, recreatieve cannabis in 15 staten. Liefst 93 miljoen Amerikanen kunnen, legaal en zonder doktersbriefje, zo stoned worden als ze willen. En in de meeste gevallen mogen ze hun eigen plantjes thuis kweken.

Er is nog maar één staat, Idaho, waar cannabis nog steeds helemaal verboden is, inclusief CBD-producten voor medicinaal gebruik. ‘Wiet is zo genormaliseerd in Amerika dat het nauwelijks meer cool is’, constateert het tijdschrift Esquire deze week. ‘Er hangt een gouden wolk rond wiet, waarin traditionele angsten zijn vervangen door enthousiasme.’

Wiet is inmiddels zo normaal in de VS dat het ‘nauwelijks nog cool is’ aldus Esquire

Verdwijnt federale wietverbod in VS?

Als kers op de taart bracht de populaire website Politico vannacht het nieuws dat het Amerikaanse House of Representatives, vergelijkbaar met onze Tweede Kamer, volgende maand gaat stemmen over de MORE Act.

Dit wetsvoorstel maakt een einde aan het landelijke, federale verbod op cannabis. Senator Chuck Schumer, leider van de Democraten in de Senaat, tweette maandag: ‘Het is de hoogste tijd om een einde te maken aan het federale verbod op cannabis en te werken aan het ongedaan maken van de schade die de War on Drugs heeft aangericht’.

Als het over cannabis gaat, veegt onze liberale premier lachend zijn reet af met zo ongeveer elk liberaal basisbeginsel

Vredesactivisten

Scrollend door mijn Twitter tijdlijn, vol berichten over de green rush in de VS, de stijgende beurskoersen van cannabisbedrijven, de recordsteun voor legalisering moest ik denken aan een oude kreet uit Amerikaanse vredesbeweging uit de jaren zestig:

De vredesactivisten putten inspiratie uit een episch, driehonderd pagina’s tellend gedicht van de Amerikaanse dichter en schrijver Carl Sandburg uit 1936. In het gedicht kijkt een klein meisje naar een militaire parade en zegt: ‘Sometime they’ll give a war and nobody will come.’

Nederland blijft drugsoorlogje spelen

Met een kleine aanpassing is deze slagzin steeds meer van toepassing op Nederland en de war on drugs: stel dat de oorlog stopte en ons land vocht door. Want vergis je niet: de huisuitzettingen wegens cannabis, de grootscheepse politie-invallen bij growshops en groothandels en de leugenachtige propagandacampagnes van justitie gaan gewoon door in Nederland.

Mark Rutte Hiroo Onoda vocht in zijn eentje nog 30 jaar WW II door… [foto: Wikimedia]

Al bewijzen tachtig landen dat legalisering van cannabis, ondanks de internationale verdragen, gewoon kan: wij blijven lekker drugsoorlogje spelen. En als het over cannabis gaat, veegt onze liberale premier lachend zijn reet af met zo ongeveer elk liberaal basisbeginsel.

Politieke oorlogshitsers

Onze regering vertoont steeds meer gelijkenis met Hiroo Onoda, de Japanse legerofficier die bijna dertig jaar op zijn post in de Filipijnse jungle bleef, omdat hij niet wist dat de Tweede Wereldoorlog was afgelopen.

Iedereen die de drugsoorlog nu nog steunt – in ons land vooral politici van CDA, PVV, ChristenUnie en SGP – heeft bloed aan zijn handen en beschermt de winsten van criminele organisaties. De geschiedenis zal hard oordelen over deze oorlogshitsers.

[openingsbeeld: Jiri Hera/Shutterstock]
(advertenties)