Topstories

(advertentie)

Jaap kweekt twee Apple Fritter planten buiten, maar eentje groeit twee keer zo hard als haar zus. Dat niet alleen maar de kleinere plant heeft ook nog eens grijze stipjes op het blad. Reden tot paniek? Nee joh, Lieve Muna heeft een prima verklaring voor de achterstand, en met de stipjes valt het ook alleszins mee.

Jaap heeft een grote en een kleine Apple Fritter, en is volgens mij ook een beetje een perfectionist. Zijn planten zien er namelijk prachtig uit, en nog maakt hij zich zorgen. Oké, de ene plant is wat kleiner en heeft wat stipjes, maar dat valt toch wel goed te verklaren denk ik…

 

 

Hoi Jaap,

Wat een mooi stel planten heb je daar staan! Ik snap dat je je afvraagt waarom de twee zo anders reageren, want ze zijn toch van dezelfde soort, en waarschijnlijk ook uit hetzelfde zakje zaad gekomen.

Twee zaadjes, twee individuen

Het verschil in groeisnelheid en waterverbruik heeft deels te maken met de genen. Wietzaadjes – ook al zijn ze van dezelfde soort en uit dezelfde batch – zijn genetisch uniek. Dat werkt eigenlijk precies zoals bij mensen: ook in een gezin kun je broers of zussen hebben die er heel anders uitzien en compleet anders groeien. De ene is lang en slank, de andere kleiner en misschien wat dikker. Zo werkt het bij wietplanten ook.

Wat verder ook meespeelt is dat een klein verschil in het begin, in de loop van de tijd steeds groter wordt. Een plant die in het begin al iets groter is, heeft een groter bladoppervlak. En meer bladoppervlak betekent dat ze meer licht kunnen opvangen en omzetten in energie. Daarmee groeien ze nóg sneller, maken ze nóg meer blad, en lopen ze daardoor steeds verder uit op de kleinere plant. Een klein startvoordeel kan dus aan het einde van het seizoen een enorm verschil betekenen.

Die grijze stipjes: trips?

Dan de hoofdvraag: die grijze stipjes op het blad. Ik kan je geruststellen, want het zijn er maar een paar. Eerlijk gezegd denk ik dat die stipjes geen duidelijke oorzaak hebben – dit kan gewoon wat schade van de wind en de regen zijn, of misschien heeft je plant een paar tripsen op bezoek gehad.

De stipjes lijken namelijk op de schade die trips aanricht. Tripsen zijn superkleine insectjes die je met het blote oog nauwelijks kunt zien, en die sappen uit het blad zuigen en daarbij kleine witte of zilveren puntjes achterlaten. Maar bij een échte tripsenplaag zit het blad doorgaans van voor tot achter vol met die vlekjes. Een paar stipjes hier en daar is echt niet genoeg om van een plaag te spreken. Hieronder zie je hoe bladeren er tijdens zo’n plaag dan uitzien.

Buiten horen beestjes er bij 🐝

Maak je geen zorgen Jaap, nu je weet dat de sporen misschien van trips zijn. Je kweekt namelijk buiten, en dat maakt een groot verschil. Buiten waait er van alles aan: tripsen laten zich bijvoorbeeld ook met de wind meevoeren en komen daardoor vrijwel overal in de natuur voor. De kans dat ze even langskomen is gewoon aanwezig, maar dat wil helemaal niet zeggen dat er een probleem is.

Binnen in een kweektent kunnen tripsen uitgroeien tot een plaag, omdat er geen natuurlijke vijanden zijn. Maar buiten is dat heel anders. Roofwantsen, lieveheersbeestjes en zweefvliegen eten de tripsen op voordat ze kans krijgen om zich te vermenigvuldigen. En als er al wat zit, spoelt een flinke regenbui de beestjes zo van de planten af.

Kortom: maak je geen zorgen. Die stipjes zijn waarschijnlijk niet meer dan een vluchtig bezoekje van een insect dat allang weer verder gevlogen is. Hou de planten in de gaten, maar ga er niet van wakker liggen. Ik ben benieuwd hoe ze er aan het einde van het seizoen uitzien – stuur zeker een foto als de toppen er mooi bij staan! 😉

-xxx- Muna