(advertentie)
(advertentie)
(advertenties)

Hoewel de VS op hun achterste benen staan vanwege de Black Lives Matter-protesten, betekent dat niet dat de waanzin van de war on drugs (verantwoordelijk voor veel zwart leed) op pauze staat. Neem Alabama, zo’n lekkere redneckstaat in het zuiden van het land. Cannabis is er verboden en dat komt een oorlogsveteraan uit Arizona slecht uit. Hoewel Sean Worsley thuis legaal mediwiet op zak mag hebben, smijt Alabama hem doodleuk voor 60 maanden in de gevangenis!

Racisme en war on drugs gaan hand in hand

Voor we beginnen aan hoofdstuk zoveel van de krankzinnige war on drugs, eerst een kijktip. Wil je weten hoe de zwarte bevolking van de VS systematisch wordt gediscrimineerd en onevenredig vaak in de gevangenis beland (vooral voor drugs), check dan de onthutsende documentaire ’13TH’ op Netflix.

Je weet écht niet wat je allemaal ziet en hoort…

De afgelopen maanden is er vanwege de Black Lives Matter-protesten ook hernieuwde aandacht voor de ronduit racistische drugsoorlog in de VS. Helaas baat dat nog weinig in de praktijk van alledag, laat staan in zuidelijke staten zoals Alabama, waar ze niks moeten hebben van legale wiet.

Muziek in auto staat te hard (volgens de politie)

Tragischer natuurlijk wel dat Alabama het juist nú presteert om een gehandicapte zwarte oorlogsveteraan in de gevangenis te houden voor een klein cannabismisdrijf. Sean Worsley is een voormalige militair die in Irak diende. Hij lijdt aan traumatische hersenbeschadiging en aan posttraumatisch stresssyndroom. Hij gebruikt medicinale cannabis voor zijn pijn en angsten.

Toen hij in augustus 2016 in Alabama was had ie toevallig – en volkomen legaal – mediwiet gekocht in zijn thuisstaat Arizona. Samen met zijn vrouw Eboni wordt hij door politieagenten benaderd als ze bij een tankstation staan. Reden? Ze hebben hun muziek in de auto ‘te hard’ aan staan. Blijkbaar is dat genoeg om de auto van een zwart stel te doorzoeken, want al snel vinden de cops de medicinale cannabis van Sean. “Ik legde uit dat Alabama geen medicinale cannabis kent. Daarna deed ik de verdachte handboeien om”, verklaart een van de betrokken politieagenten later in hun officiële rapport.

Zes dagen in de cel is slechts de opmaat naar meer (ellende)

Behalve de wiet vinden de smerissen wat niet-geopende flessen alcohol en medicijnen (op recept) – allemaal legaal. Omdat de pillen echter niet in hun originele flesje zitten, is dat in de ogen van de agenten een misdrijf. Beide Worsleys verblijven zes dagen (!) in de gevangenis. Het stel, oorspronkelijk uit Arizona, verhuist vervolgens naar de staat Nevada, maar het gedoe in Alabama krijgt nog een enorme staart.

Na een jaar krijgen Sean en Eboni een telefoontje dat hun borgsom is ingetrokken. Ze moeten terugkeren naar Alabama of ze worden beschuldigd van het ‘niet verschijnen in de rechtbank’. Sean kan naar verluidt niet meer erg goed weloverwogen beslissingen nemen door zijn handicaps (hersenbeschadiging en PTSS). Hij is ervan overtuigd dat hij wel een deal móet tekenen met het Openbaar Ministerie, want anders zouden hij en zijn vrouw de bak in vliegen.

Als Sean in de rechtbank in Alabama verschijnt wordt hij dan ook zonder veel omhaal veroordeeld tot 60 maanden celstraf.

Black Lives Matter

Volgens Amerikaanse media verblijven er momenteel nog zo’n 60 tot 70 mensen in de gevangenissen van Alabama voor wietmisdrijven. Maar veruit de meesten zitten er wegens het smokkelen van veel grotere hoeveelheden cannabis. Wellicht aangejaagd door de Black Lives Matter-protesten spreken nu steeds meer mensen zich uit voor vrijlating van Sean Worsley. Zelfs de Republikeinse senator Cam Ward (zelf wit) neemt het voor de zwarte oorlogsveteraan op.

In een brief vanuit de gevangenis van Pickens County die Sean schrijft aan lobbygroep Alabama Appleseed, laat hij blijken dat hij erg van streek is doordat hij gescheiden is van vrouw en kinderen. En hoe vernederend hij het vindt om hen te moeten bellen vanuit de gevangenis.

“I feel like I’m being thrown away by a country I went and served for. I feel like I lost parts of me in Iraq, parts of my spirit and soul that I can’t ever get back”

(advertenties)