Topstories

(advertentie)

Het is alweer bijna tijd om buiten wiet te kweken, en 2 soorten wietzaadjes zijn populairder dan ooit voor buiten: autoflowers en fast flowering wietsoorten. Beide cannabis soorten staan garant voor een snelle oogst buiten, maar ze zijn zeker niet hetzelfde. Ontdek de verschillen, en welke wietsoort je het beste buiten kunt kweken.

Zowel autoflowers als fast flowering wietsoorten zijn sneller klaar dan traditionele lichtgevoelige wietplanten, maar hetzelfde zijn ze ook weer niet. Wat zijn precies de verschillen? En wanneer kies je voor een autoflower, en wanneer kun je beter gaan voor een fast flowering wietsoort?

Dat leggen we hieronder stap voor stap aan je uit. Het is immers ook zonde, als je er pas halverwege het seizoen achterkomt dat je toch beter iets anders had kunnen kweken. Nietwaar? 🌱

Autoflowers vs. fast flowering wietzaden

Een autoflower bloeit automatisch en vanzelf. Na 4 tot 5 weken groeien gaat de plant vanzelf in bloei, zonder dat je iets hoeft te doen. Je hebt dus geen tijdklok nodig en je hoeft ook niets te verduisteren om een autoflower te laten bloeien.

Buiten gaan autoflowers dus ook gewoon hun eigen gang, en zijn ze doorgaans 70 tot 90 dagen na het ontkiemen klaar voor de oogst. Dat maakt ze ideaal voor kwekers die snel resultaat willen, of wie niet de mogelijkheid of tijd heeft om wietplanten dagelijks te verduisteren (komen we later nog op).

Een fast flowering strain is ook wat sneller klaar maar bloeit niet vanzelf. Fast flowering soorten zijn namelijk gewone fotoperiode-gevoelige wietsoorten. Ze bloeit pas als de dagen korter (dan 14 uur) worden, en de nachten langer (dan 10 uur) worden.

Buiten worden de dagen vanzelf korter, maar de bloei begint pas echt serieus aan het einde van augustus, en begin september. Het grote verschil met een standaard gefeminiseerde wietsoort, is dat een fast flowering plant de bloeifase veel sneller doorloopt.

Waar een gewone gefeminiseerde wietplant 9 tot 10 weken bloeit buiten, bloeit een fast flowering strain ook buiten slechts 7 tot 8 weken. En dat scheelt flink als je hem zit te stressen aan het einde van het seizoen!

Hoe worden fast flowering wietzaadjes gemaakt?

Zadenbedrijven creëren fast flowering soorten op 2 manieren. De eerste manier is door een fotoperiode-gevoelige wietsoort met een autoflower te kruisen. De nakomelingen van zo’n kruising zijn nog gewoon lichtgevoelig. Het autoflower-gen is recessief en verdwijnt als het ware naar de achtergrond.

Maar die nakomelingen (de fast flowering zaadjes dus) dragen het autoflower-gen wél mee, en dat maakt ze aanzienlijk sneller in de bloei. Sommige zadenbanken verkopen die zaden direct als ‘fast flowering’ wietzaden. Anderen veredelen verder door, totdat het recessieve autoflower-gen volledig weg is maar de snelheid behouden blijft.

De tweede methode is aanzienlijk bewerkelijker. Hierbij worden 2 al snel bloeide fotoperiode-gevoelige wietsoorten met elkaar gekruist, en generatie na generatie worden de snelste exemplaren geselecteerd. Zo kun je over meerdere generaties een flinke periode van de bloeitijd afschaven, zonder de genetische inbreng van autoflowers.

Cannabis ruderalis

Interessant aan de eerste methode is de rol van cannabis ruderalis: de wilde cannabissoort waar autoflower-genetica vandaan komt. Ruderalis is van nature een heel taaie plant, ontstaan in de koude, harde klimaten van Centraal-Azië, Rusland en Oost-Europa. Die robuustheid zit in de autoflower genetica.

Fast flowering soorten die met inmenging van autoflower genetica zijn gemaakt, erven vaak iets van die klimaatbestendigheid mee. Dat merk je in de praktijk: ze kunnen doorgaans wat beter omgaan met wisselvallig weer, koele nachten en zijn vaak beter bestand tegen schimmels dan standaard fotoperiode-gevoelige wietsoorten.

Welke wietzaadjes moet je hebben? 🤔

Ons advies voor buitenkwekers: probeer dit seizoen allebei. Of liever nog: alle 3: autoflowers, gefeminiseerde lichtgevoelige wietsoorten, én een fast flowering soort.

De logica daarachter is simpel: je spreidt je oogst over het hele seizoen. Je autoflowers zijn al in juli of augustus klaar. Je lichtgevoelige fems en fast flowering soorten volgen aan het einde van het seizoen. Zo heb je niet één grote oogst waar je alles op inzet, maar twee oogstmomenten. En minder risico als er iets misgaat.

Met autoflowers buiten kun je ook lekker experimenteren: hoe groot kun je ze laten worden als je ze bijvoorbeeld vroeg buiten zet? En lichtgevoelige strains kun je natuurlijk eerder in bloei krijgen door te verduisteren, bijvoorbeeld met een zwarte zak of een donkere ruimte in de avonduren. Dat geeft je mooi weer tijdens de bloeifase en voorkomt dat je met schimmel en najaarsregen te maken krijgt.

En fast flowering wietzaadjes? Die zijn buiten extra interessant omdat je simpelweg minder lang hoeft te wachten op het einde van het seizoen. Da’s dus minder kans op schimmel, minder stress van nat herfstweer, en minder risico op vroege nachtvorst.

En als je dit jaar zowel gewone fems als fast flowering zaadjes probeert, kun je met eigen ogen zien hoeveel sneller zo’n soort nou écht klaar is. Dat is de beste manier om te leren. 🌿

Foto’s: Shutterstock