Topstories

(advertentie)

Terwijl de hitte lekker doorzet en hier en daar een broodnodig regenbuitje valt, gaan de buitenwiet-testers deze week alle kanten op: van dikke, glinsterende toppen en de heerlijke rosin, tot een mest-experiment dat verrassend uitpakt en lastige mollen, een muis (?) en slakken. Benieuwd wie deze week wat te oogsten had? Je leest het nu in update #20 van de Buitenwiet Test.

Terwijl de dagen langzaam korter worden, is dat bij de buitenwiet testplanten totaal niet het geval. Het is duidelijk hoogseizoen, dus geniet extra van de zonovergoten tuinen vol wietplanten en toppen deze week. De geur kunnen ze helaas niet met je delen, anders hadden onze testkwekers dat nu zéker gedaan!

 

 

Mike

31 juli: Korte update met wat foto’s: de Erdbeer laat vreemde groei zien, met een dubbele top en een node lager vier zijtakken. Verder groeien de dames gewoon lekker door.

Groene groet, Mike

Alex

1 augustus: Eindelijk weer tijd om een update te schrijven. Er ging veel tijd zitten in de verzorging van de dames en in het oogsten van andere producten van ons landje – ik denk dat we intussen al aan 40 kilo komkommers zitten. Maar goed, terug naar de buitenwiet test.

De Gorilla Auto-dames zijn inmiddels zo ver dat ik ze de komende dagen ga oogsten (op 1 mei gingen ze als zaadje het water in). Twee dames van 50 cm en één van 70 cm: kleine plantjes dus, met erg gele bladeren, magere planten en dunne toppen. Ik denk dat ik weet waar dat door komt, en kom daar later nog op terug.

Van de drie Erdbeer van CNNBS is uiteindelijk één overeind gebleven; ze staat in een pot en is ook een mager plantje. Van de zes nabestelde Erdbeer zijn er nu nog drie over, eveneens in pot, en ook die gaan niet zo hard.

Ook had ik nog wat autoflowers in de volle grond ingegraven. Maar daar waren mijn mollen het niet mee eens, die heb ik dus allemaal weer moeten opgraven en terug in potten gezet.

Dan hebben we nog de Fruity Durban, die in de volle grond staat. Op de foto zie je dat onderaan de planten de bladeren geel en magertjes zijn; hoe hoger je komt, hoe beter en gezonder de plant. Ook dit wijst op mijn vermoeden waarom mijn plantjes het dit jaar zo moeilijk hebben, in tegenstelling tot eerdere jaren.

Ik ben dus gaan bekijken wat ik anders heb gedaan, en eigenlijk is er maar één grote wijziging geweest: in plaats van door te gaan met Fleurella-potgrond heb ik twee kuub potgrond van een ander merk besteld. Ik dacht geld te besparen, maar nu komt het bekende spreekwoord om de hoek: ‘Goedkoop is duurkoop’.

Duidelijk is dat dit merk veel minder voeding bevat dan de dames nodig hebben, met zeer magere en kleine planten als resultaat. Zo zie je maar weer dat de juiste grond en voeding echt superbelangrijk zijn! Om mijn vermoeden te testen heb ik nog tien zaadjes Forbidden Mochi besteld, die dit seizoen nog net op tijd klaar zijn.

Een groot deel gaat in Fleurella-grond en een paar in de bulkpotgrond, verder krijgen ze dezelfde behandeling – we gaan het zien. Verder mijn complimenten aan mijn medekwekers: wat een prachtige planten zie ik voorbijkomen. Gorilla’s zo dik als een pols, schitterend!

Tot de volgende update. Groeten, Alex

Davutz

4 augustus: Dinsdag, en we zitten weer in een hittegolf. De regen van gisteravond was maar een oppervlakkig gegeven, letterlijk en figuurlijk. Ik zie dat de bomen bij de buren hun bladeren al aan het verliezen zijn. Zelf geef ik alles in potten sowieso elke dag water, en soms nu zelfs twee keer per dag.

De tomatenoogst is in elk geval een succes: met bijna vijftig graden in de serre zijn ze bijna gaar gekookt, amai, wat een smaak! Nu de dames nog – als ze goed opgroeien, hebben die hopelijk ook zoveel smaak 😅

De Somari is echt zó mooi, net als de Fruity Durban: brede takken en groot, mooi blad, helemaal donkergroen. Zo moet het, ik verschiet er zelf van dit jaar. Extreme omstandigheden zorgen er bij deze plant blijkbaar juist voor dat de beste eigenschappen naar boven komen.

Einde van de week zouden de temperaturen wat zakken, en hopelijk valt er ook wat regen. Groetjes iedereen!

Davutz

Zengrower

6 augustus: Hoi hoi cannabisvrienden en mede-groeiers, de afgelopen weken stonden hier volledig in het teken van verduisteren, oogsten en vooral heel veel knippen. ‘Wiet is werk’, de gevleugelde uitspraak van Wernard Bruining (dacht ik), is maar al te waar. Met een prachtige zomer als deze hoefde ik gelukkig weinig weg te gooien door toprot, en dat was te merken ook!

De Biscotti, waar een paar verdachte meeldauw-toppen tussen zaten, heb ik buiten in een droognet laten drogen. De Watermelon en Fat Pete lagen ondertussen binnen in een droognet in mijn G-Tools kweekkast. Ik was eigenlijk niet van plan om de Biscotti nog voor het vapen te gebruiken. Maar toen ik de Trimbin checkte en die enorme berg kief zag liggen, kon ik het toch niet laten om alles bij elkaar te scheppen en er rosin van te persen.

Zo zie je maar: niets is dodelijker voor principes – gezondheid voor alles – dan een grote berg kief. Dan wordt het ineens: f*ck it, verantwoord risico, haha. De rest gebruik ik voor olie voor mevrouw Zengrower, dus ook dat krijgt gelukkig nog een mooie bestemming.

Dan neem ik jullie mee van Zen’s Kruidenkas naar Zen’s Darkroom – ahum – waar de Fruity Durbans staan! Wat een prachtige dames zijn het geworden. Dima gaf me al een heads-up dat ze heel snel beginnen met bloeien, en dat was niet overdreven. Na de eerste paar dagen in 12 uur duisternis zag ik de eerste bloeiharen al verschijnen, en nu, na een week, zitten er zelfs al kleine topjes in.

Ideaal voor growers zoals ik, met een aangeboren vorm van ongeduld 😉 En eerlijk is eerlijk: ook een perfecte strain voor ons klimaat met dat vaak natte najaar. Goede keuze, beste redactie!

Qua verduisteren heb ik het mezelf dit jaar lekker gemakkelijk gemaakt. Het plan was eerst om iedere dag een zeil over de hele kas heen te trekken, maar daar staan nog een DoSiDos en een Terp & Tonic in de laatste dagen van hun bloei. Die wilde ik natuurlijk niet verknallen met een te hoge luchtvochtigheid.

Gelukkig stond er naast de kas nog een afdakje. Daar heb ik nu met twee latjes het zeil als een soort gordijn vastgeschroefd. Ik hoef de planten dus alleen maar even onder het afdak te schuiven en het gordijn dicht te trekken. Lekker ergonomisch en een stuk minder geklooi dan iedere dag een complete kas verduisteren.

De eerste resultaten van de gedroogde strains – Watermelon en Fat Pete – zijn trouwens nu al erg goed. Lekker sterk, en ondanks dat ze nog moeten curen in de Grove Bags, zit er al verrassend veel smaak aan. Er gaat toch weinig boven wiet die lekker onder de echte zon heeft kunnen groeien.

Dat was ‘m weer voor deze week. Groetjes en tot de volgende ✌️ Zengrower

F&M Kweekmaatjes

6 augustus: Goedendag CNNBS en kweekvrienden, hier zij je F&M Kweekmaatjes weer met een updateetje 😉 Op het moment dat je denkt dat ze oogstrijp zijn, en je er met de schaar op af rent om de eerste dames voorzichtig te lijf te gaan, en de toppen in de netten te leggen om te drogen, komen er alweer overal in de hoofdtoppen nieuwe witte draden bij.

Dus moeten we nog heel even geduld hebben 😉 Sommige toppen zijn echt gigantisch – groter dan een colafles – en worden steeds dikker; over de geur maar liever gezwegen 🤫

Je loopt nu ook al recht op de planten af qua geur: het is echt van allerlei zoete geuren door elkaar, met een tintje wietgeur 😎 De lichtgevoelige planten gaan ook lekker en blijven maar groeien – we hebben moeite om ze recht te houden met stokken, en denken om ze volgend jaar gewoon in de volle grond te zetten.

Groetjes, F&M Kweekmaatjes

Chris

6 augustus: Hallo medewerkers, het raadsel van de Gorilla’s… Het zou een leuke titel zijn voor een detectiveroman van Agatha Christie, alleen is het in de tuin niet zo leuk. Ik koos ervoor om de drie Gorilla Automatics in drie potten te zetten met dezelfde soort aarde en verschillende voeding. Pot 1 kreeg meststaafjes, pot 2 kreeg biotabs en in pot 3 had ik geen toevoeging gedaan. Hierbij het voorlopige resultaat.

De verschillen tussen pot 1 en 2 zijn minimaal, maar pot 3 komt helemaal niet tot wasdom en blijft geel. Toevallig stond er deze week een interessant stuk op de CNNBS-site over (over)bemesting, en daar lijkt dit toch het meest op bij pot 3.

Het enige wat ik kan bedenken, is dat er in de zak biocompost van pot 3 te veel meststoffen meegekomen zijn, waardoor een te rijk aarde-mestmengsel is ontstaan. Misschien heeft een van jullie een ander idee? Ik hoor het graag.

Ondertussen groeit de Fruity Durban lekker door. Ze heeft wel te lijden onder de sterke wind van deze dagen, maar lijkt klaar om te gaan bloeien. Hopelijk hebben jullie meer succes.

Tot de volgende update, Chris

Monique

6 augustus: Hallo beste lezers, ik kan niet wachten om de Gorilla te gaan proeven, maar zoals vaak moet ik geduld hebben. Ik hoop dat de verrassing straks ook wat oplevert, en ook hier is geduld een schone zaak, zeggen ze 😅 Ik kan jullie wel vertellen: dat is niet een van mijn sterke kwaliteiten.

Groetjes, Monique

Stoffel & Blik

6 augustus: Hey hey, beste buitenwiet-testvrienden van het groene leven. De planten Fruity Durban en So G Kush benutten alle zonnestralen die ze opvangen met hun grote schutbladeren, en groeien lekker door.

Fruity Durban staat er nog altijd prima bij, ondanks dat ze het eerder hogerop heeft moeten zoeken. De basis is in ieder geval gelegd om straks, als het aantal lichturen afneemt, over te kunnen gaan naar de bloei – en hopelijk mooie toppen te vormen.

De drie So G Kush-planten, verspreid over twee locaties, hebben het eveneens goed naar hun zin. Ze hebben nergens over te klagen, behalve dat ze wel twee keer per dag een flinke plens water nodig hebben om de hitte te kunnen verdragen. Gelukkig waait er hier aan de kust zo nu en dan een lekkere zeebries doorheen, wat ze zeker goed doet.

De eerder geoogste Gorilla Automatic is al een paar weken aan het curen in een grove bag; ze ruikt heerlijk en plakt door de aanwezige ‘glue’ enorm. De Bruce Banner, die binnen geteeld is, heeft een zeer mooie opbrengst opgeleverd, en wordt bewaard en gecured in een grote glazen pot.

Het zal genoeg zijn om de komende weken heerlijk van te kunnen genieten, voordat de andere planten zijn voltooid en aan de beurt zijn.

Groeten van Stoffel & Blik

Dima

7 augustus: Stabiel zomerweer… En het dagelijkse heen en weer sjouwen met de bak om de dames te verduisteren, begint nu echt zichtbaar zijn vruchten af te werpen. En niet alleen mijn ogen worden beloond, ook mijn neus krijgt inmiddels volop prikkels.

De toppen beginnen mooi te glinsteren. Wrijf ik voorzichtig over een top van de Fruity Durban, dan blijft er een aardse, zoetzure geur aan mijn vingers hangen. Erdbeer laat ondertussen de eerste duidelijke vleugen van verse aardbeien los – ik heb haar eerder al eens binnen gekweekt, en ze ruikt nu weer precies zoals ik me herinner.

Fruity Durban heeft inmiddels een flinke voorsprong genomen op Erdbeer, als het gaat om de bloei. Toen ik de eigenschappen van beide soorten nog eens opzocht, viel het kwartje: Fruity Durban staat bekend om haar extreem korte bloeiperiode. Dat verklaart natuurlijk een hoop.

Beide planten heb ik inmiddels licht ontbladerd en de allerlaagste bloemetjes verwijderd, zodat ze al hun energie kunnen steken in de toppen die de hele dag van de zon genieten. In combinatie met hun wekelijkse slok vers gebrouwen compostthee kan dit eigenlijk alleen nog maar een succes worden.

Ik ben vooral benieuwd of de Fruity Durban het nog drie weken volhoudt, totdat de natuurlijke afname van de daglengte het actieve verduisteren onnodig maakt, of dat ze na ruim zeven weken bloei al klaar is voor de oogst.

Tot dan… Dima

Wolkenwietje

7 augustus: Lieve kweekvrienden,

De geoogste Frozen biscotti die niet meedoet met de test, ligt in de zakken te rijpen. We hebben er voor ons doen veel oogst van afgehaald. Zeker voor een autoflower. Een deel van de toppen was aangetast door de meeldauw, die belandt straks in de olie. Samen met de suikerblaadjes is het 41 gram. De goede toppen – 87 gram – gaan in de verdamper. Binnenkort proeven. Ik kijk er al naar uit.

de zakken branden
in gedachten kringelen 
dampen naar het hoofd

De Fruity Durban gaat echt als een speer. Wat een toppen vormen zich. Ze maakt zich helemaal klaar voor de bloei. Ik hoop dat de herfst schitterend zal zijn. Onder de plant is weer een nieuwe gang gegraven door de grote onbekende. Vooralsnog lijdt de plant er niet onder.

het grote gat gaapt
de diepte in bij de plant
geluk naast de wiet

De Erdbeer is iets minder enthousiast dan haar buurvrouw, maar ook dit ziet er goed uit. De slakken vinden haar al heel erg lekker. Ze knagen er lustig op los. Met als gevolg dat ze voor ons al een paar toppen gecropt hebben. Daarom strooi ik weer havermout. In de hoop dat de slakken daar meer van houden dan van de verse blaadjes van de Erdbeer.

waar bladeren horen
steken kale sprieten
gulzige slakken

De kleine Gorilla Automatic gaat niet zo heel hard. Het warme weer – en dan vooral de felle zon – hebben de bovenste blaadjes een beetje vervormd. Ze is 3 weken oud dus ik zal haar vandaag of morgen echt in een grote pot moeten doen. Ik twijfel tussen de kleinere stoffen pot of de grotere emmer waar een maandje terug nog de Auto Mimosa Punch in floreerde.

het kleine plantje
blijft lekker petit 
geen aandacht genoeg

Tijdens het schrijven hoor ik de regen vallen. Eindelijk.

Groetjes, Wolkenwietje

Bart

7 augustus: Zo, hier weer een heel korte update. Eigenlijk enkel wat foto’s want buiten groeien gebeurt er weinig op dit moment 😉

Groeten, Bart