Topstories

(advertentie)

De wietplanten van Dokter Groen zijn uitgegroeid, en krijgen al mooie topjes. Omdat de strek er nu helemaal uit is, worden de planten gediefd en vervolgens ontbladerd. De kweekdokter legt alles precies aan je uit en maakte veel mooie foto’s van zijn bloeiende ‘suikertantes’. Daarover gesproken; de winnaar van de Frosty Tooth giveaway heeft zijn zaadjes laten ontkiemen, en stuurde daarvan ook foto’s op.

Hartelijk woensdag met z’n allen, het is tijd voor een nieuw kweekverslag over Frosty Tooth. Na drie weken op 12/12, kon ik je vorige week al wat kleine topjes laten zien. De eerste bloeiverschijnselen waren echter al na 2 weken op 12/12 zichtbaar, en inmiddels zien de topjes er als volgt uit:

28 dagen op 12/12

Als je goed hebt meegerekend, dan weet je dat de planten vandaag precies 28 dagen 12/12 achter de rug hebben. Ik had de schakelklok immers precies tijdens de jaarwisseling omgezet, als je je dat ook nog kunt herinneren.

En nu ik toch even aan het terugrekenen ben, kan ik je ook meteen vertellen dat de planten in totaal 8 weken oud zijn. Dat is gerekend vanaf woensdag 26 november, toen ik de Frosty Tooth zaadjes in een koffiefilter deed om te laten ontkiemen. En weet je nog dat ik toen ook wat zaadjes had weggegeven? Wel, degene die ze won stuurde me vanmorgen deze foto’s 👇 Leuk hè! Gefeliciteerd met je vier gezonde dochters, A.

De strek en de sweet spot

Na vier weken op 12/12 hebben de planten een mooi formaat gekregen. Ze zijn niet te veel gestrekt na de overgang van 18/6 naar het 12/12 lichtschema, en alle vier ongeveer even lang geworden. Eén plant is wel iets korter maar dat scheelt maar een centimeter of 10. Ik heb het hoogteverschil gecompenseerd door die plant op twee blokken piepschuim te zetten.

Aan de bovenkant groeien de toppen nu dus allemaal op min of meer dezelfde hoogte. Dat is belangrijk, want daardoor groeien alle toppen tegelijk op de optimale afstand van mijn full spectrum 170 Watt LED kweeklamp. Deze optimale afstand tussen plant en lamp noemen ze in het Engels de sweet spot.

In de sweet spot krijgen de toppen de maximale hoeveelheid licht. En omdat ze allemaal min of meer even hoog zijn, kunnen ze allemaal van die maximale lichtintensiteit profiteren. Dit is ideaal maar zeker niet altijd het geval. Vaak groeien er 1 of 2 toppen boven de rest uit, die ervoor zorgen dat de lamp onnodig hoog moet hangen.

Maar goed, mijn Frosty Tooth dames zijn dus netjes alle 4 ongeveer even hoog geworden. De topjes zijn, vanaf de eerste bloeihaartjes gerekend precies drie weken oud vandaag, en krijgen al een beetje vorm. Het zijn pluizige bolletjes inmiddels, en ze zijn ongeveer zo groot als een flinke knikker nu.

50 Watt COB LED Josephine

De koude temperaturen van december en januari hebben denk ik veel bijgedragen aan het compacte formaat. Het zorgt er ook voor dat ik me geen zorgen meer maak over te veel strek bij het gebruik van mijn extra rode 50 Watt COB LED. Maar goed, rood licht zorgt in de groei- en overgangsfase voor extra strek, maar met het einde van de strek is dat gevaar ook geweken.

Mijn planten kunnen elke extra foton natuurlijk goed gebruiken in de bloei, dus heb ik de rode LED weer aangezet. Ik moet alleen wel blijven opletten want te veel rood licht kan de toppen ook minder compact maken. Voorlopig staat de lamp aan het begin en aan het einde van de lichte periode een half uurtje aan, en halverwege de ‘dag’.

De zonsopgang en zonsondergang worden dus een beetje met het rode licht gesimuleerd, en de heetste uurtjes van de dag rond het middaguur. Als het goed blijft gaan met de toppen, en ik geen gekke light bleach plekken op de toppen zie oid, dan ga ik de lamp nog wat langer aanzetten de komende weken.

Het zou leuk zijn als ik de 50 extra Watts in 50 extra gram wiet kan omzetten, maar dat gaan we vanzelf zien. De rode LED is trouwens van het merk Rubol, en het model heet Josephine. Helaas worden ze niet meer gemaakt, zo lijkt het. Ik kan de webpagina van Rubol in ieder geval niet meer openen…

Dieven en snoeien

Omdat de strekkende fase voorbij is, en de planten hun uiteindelijke hoogte bereikt hebben, heb ik ze ook gediefd en de nodige bladeren gesnoeid. Doe je dat voor of tijdens de strekkende fase, dan zorgt dat er ook voor dat ze extra hard gaan strekken. Maar nu dus niet meer, en daarom kon ik de schaar deze week in de planten zetten.

Het meeste snoeiwerk had ik trouwens al een dag na mijn laatste update gedaan, dus bijna een week geleden. Ik heb toen helaas geen foto’s gemaakt, dus je moet het met de foto’s van vandaag doen. Maar om te verduidelijken wat ik precies gedaan heb, heb ik op de foto’s wat stippellijnen gezet. Laten we die eerst maar bekijken.

Op de foto’s kun je zien wat ik aan bladeren weghaal bij het dieven en ontbladeren. Alles onder de horizontale lijn op de eerste foto hierboven, heb ik weggehaald. Dit kost de plant voornamelijk energie om te laten groeien, en onder de lijn schijnt niet veel licht meer. De bladeren en takken hier zijn als het ware ‘dieven’ van energie, en worden daarom wegge’dieft‘.

Drie voordelen

Op de tweede foto hierboven, heb ik aangegeven waar ik schutbladeren heb verwijderd. De plant wordt hierdoor wat meer open van structuur, en dit heeft drie grote voordelen. Ten eerste kan er nu meer lucht doorheen, waardoor de planten meer CO2 aangevoerd krijgen. Ten tweede zijn er minder bladeren die vocht verdampen, waardoor de luchtvochtigheid omlaag gaat, en het risico op toprot later, verkleint.

Het derde voordeel van het ontbladeren, is dat er nu meer licht dieper (lager) in de planten kan doordringen. De topjes die niet helemaal bovenin groeien krijgen daardoor ook de kans om goed te ontwikkelen.

Hierboven een lange tak die ik bij het dieven ook heb weggehaald. Soms zijn dat lastige beslissingen maar na even wikken en wegen heb ik besloten dat de plant toch beter af was zonder deze tak. Daarna heb ik de dames ook nog even gewogen en ze alle vier even goed bewaterd. Volgende week zal ik ook weer eens compostthee van Soma maken voor ze, dat hebben ze wel verdiend!

Na al dat gepluk en geknip heb ik de planten maar weer terug in de kast gezet. De plant rechtsachter heb ik daarbij nog wat verder opgehoogd, zodat elke top nu echt volop licht krijgt. De bladeren krulden door alle commotie nog wel wat omlaag, waardoor de planten er wat beteuterd uitzagen. Vanmorgen stonden de bladeren echter alweer vrolijk in de bid-stand (omhoog dus).

Tot volgende keer!

Dokter Groen