Topstories

(advertentie)

Sinds het verpotten zijn de Somari’s van Dokter Groen ineens een stuk groter. Zo groot zelfs dat ze al op 12/12 staan, en deze week ook al getopt en gesnoeid zijn. En weet je waar de planten inmiddels eindelijk ook groot genoeg voor zijn? Juist, om het Ampleafy infuus aan te sluiten. Kijk snel hoe de kweekdokter dat deed.

Hartelijk woensdag weer, ik hoop dat je het goed hebt. Mijn planten maken het ook nog steeds goed allemaal. De vier autoflowers in mijn zelfgemaakte IKEA voorgroei kastje groeien rustig verder, samen met de twee Frosty’s Purple Freaks – al heb ik het gevoel dat die niet zo heel hard groeien.

Ik vermoed dat de freaks met hun gekke blaadjes toch wat bladoppervlak tekort komen, en dat het daarom wat langzamer gaat allemaal. Hopelijk kan ik er wel gewoon goede stekken van maken, want het plan is nog steeds om die in de natuur guerrillastijl te kweken deze zomer.

Als de freaks niet goed willen wortelen, dan blijft het bij deze twee plantjes. Dan zijn ze in ieder geval goed voorgegroeid moet je maar denken. En ik heb ook nog 5 Frosty’s Auto Freak zaadjes, dus we gaan er sowieso een paar in bloei zien dit jaar. No worries.

Somari #1 t/m 4

Vanwege de test met het infuus, is het extra belangrijk dat ik de vier planten uit elkaar weet te houden. Daarom heb ik de planten even genummerd. Op elke pot zit nu dus een label, en de planten heten Somari #1, Somari #2, Somari #3 en Somari #4.

Ik heb zojuist de eerste Somari aan het suikerwater-infuus aangesloten. Als je wil weten waarom ik dat doe, en hoe dat precies zit, dan raad ik je aan om mijn vorige verslag even te lezen. Daarin leg ik namelijk precies uit hoe ik het suikerwater-infuus ontdekte, en waarom ik denk dat het zou kunnen werken.

Ik zal je zo laten zien hoe het aansluiten van het infuus in zijn werk ging, maar eerst zal ik even verklaren hoe de Somari’s zo groot zijn geworden. Twee weken geleden waren het immers nog maar zaailingen. Ik heb ze toen ook verpot (in 12 liter potten), want ze waren hun kleine voorgroeipotjes toen ook al ontgroeid.

Vuistdiep in superaarde

Bij het verpotten heb ik de Somari’s wat dieper in de aarde gezet, want ze waren een klein beetje gestrekt onder de oude Hans Panel van m’n IKEA voorgroei kast. Ik heb ze in Soma’s Super Soil gezet, dus ze groeien uitstekend en ik hoef alleen nog water te geven.

De Super Soil is een kant en klare biologische aarde van Soma Seeds. Als je potten groot genoeg zijn dan kunnen je planten daar een hele kweekronde mee doen, want de aarde bevat alles. Wil je zelf ook Super Soil maken dan kan dat met Soma’s Sacred Diet. Ik kan het je van harte aanbevelen; het werkt supermakkelijk en mijn planten blijven er tot aan de oogst gezond mee.

Getopt, gesnoeid en op 12/12

Na het verpotten komen wietplanten altijd in een stroomversnelling door de extra ruimte. Op 27 maart waren de Somari’s daardoor al behoorlijk gegroeid. De spruiten van de zijtakken zaten nog een beetje onder de schutbladeren verstopt, dus heb ik ook de bovenste twee schutbladeren van elke plant verwijderd.

Door het weghalen van die eerste schutbladeren krijgen de zijtakken meteen meer licht. En omdat ik de planten ook meteen topte, worden de zijtakken nog eens extra gestimuleerd om te groeien.

Omdat ik deze ronde het suikerwater-infuus test, wil ik deze keer ook wat minder toppen per plant. In plaats van zo’n 9 toppen, zoals bij de Frosty Tooth, ga ik deze keer voor zo’n 6 toppen per plant. Ik heb dus niet stressloos getopt zoals ik normaal altijd doe, maar van elke plant een behoorlijk stuk uit de top geknipt.

Bij het toppen heb ik precies 10 takken per plant laten zitten. Daarna heb ik van elke plant de onderste 2 zijtakken ook afgeknipt, omdat die ik mijn ervaring zelden lang genoeg worden voor voldoende licht. Daarna had elke plant nog 8 toppen over, dus ik zal bij elke Somari de komende tijd nog twee takken verwijderen.

Inmiddels heb ik de knop ook meteen omgezet. De knop naar de bloeifase welteverstaan. Of beter gezegd nog, de schakelklok naar 12/12 zodat de dames in bloei gaan. Dat was gisteren pas, dus de strek zal nu wel snel op gang komen.

Somari #3 ligt aan het infuus

En dan ben ik eindelijk bij het spannende deel van dit verhaal, namelijk het aansluiten van het Ampleafy infuus. Het apparaat is eigenlijk een houder, die de bijgeleverde spuit met suikerwater met een veer onder druk houdt. Een heel lage druk van maar 0,5 bar om precies te zijn, want dat leverde het beste resultaat in het Sloveense onderzoek waar dit apparaat op gebaseerd is.

Om het apparaat aan te sluiten zet je de spuit in de houder met de veer, en sluit je de infuusslang aan op een speciale mof die bij het apparaat komt. Deze siliconen mof schuif je vervolgens over een schuin afgesneden zijtak, zodat het suikerwater direct in het merg van de plant komt.

Het aansluiten van de mof ging lastiger dan ik had gedacht, en ik heb het takje bijna gebroken omdat het mofje zo strak zit. Maar na twee pogingen en het takje twee keer nog wat korter te snijden is het gelukt. Ik heb eerst wat van de infuusvloeistof laten stromen, zodat er geen luchtbelletjes in de plant komen. In de instructies staat dat ik regelmatig moet controleren of de mof niet lekt, maar dat is vooralsnog niet het geval volgens mij.

Het eerste deel van mijn experiment is hiermee voltrokken. Het tweede deel komt volgende week. Dan laat ik je zien hoe ik nog een van de Somari’s op een infuus aansluit. Die plant krijgt namelijk een échte infuusnaald in haar stam, want zo deden de onderzoekers het in Slovenië ook.

Een écht infuus kost ook maar een paar euro, in plaats van de 100 euro die ik voor de Ampleafy moest betalen. Dus als dat ook werkt kan je jezelf 100 euro besparen, en gewoon af en toe wat suikerwater in je plant injecteren. De twee overige Somari’s worden dan controleplanten, om te zien of het suikerwater eigenlijk überhaupt wel wat doet.

Hoe pers je een druppel sap uit een wietblad?

Om mijn hele experiment nog wat wetenschappelijker te maken, heb ik een refractometer in huis gehaald. Zo’n ding meet het suikergehalte in het sap van je plant, zodat je kan zien hoe gezond een plant is. Het wordt veel bij druiven gebruikt, om te zien of die al zoet genoeg zijn om wijn te kunnen maken.

Voor cannabis kun je een refractometer inzetten om de gezondheid van je plant te checken met de brix-waarde. Hoe gezonder namelijk, hoe meer suikers er in het sap zitten, en hoe hoger de brix-waarde.

Nou had ik bij het snoeien van de Somari’s genoeg bladeren om dat eens te checken, en het leek me leuk om hier dan een foto van de uitslag te laten zien. Maar helaas is dat niet gelukt, omdat ik geen enkele druppel sap uit de bladeren wist te knijpen.

Blijkbaar doen mensen dat ook niet met de hand, maar met een pers. De knoflookpers schijnt het te kunnen, maar dat heb ik nog niet geprobeerd, dus kan ik je helaas alleen deze foto laten zien:

Tot de volgende keer!

Dokter Groen