(advertentie)
(advertentie)
(advertentie)

Je moet als guerrilla wietkweker in Nederland een beetje een dikke huid hebben, maar wanneer je volhoudt, kunnen er nog verrassende dingen gebeuren. We stappen bij Mondini achterop, en bezoeken de drie kweeklocaties in de vrije natuur. Maak je op voor the bad, the ugly and the good van buitenwiet. In die volgorde.

De zomer begon vroeg, met een snikhete periode waardoor sommige van mijn guerrilla planten zich nauwelijks staande hielden. Dit trok lang door en de zomer van 2018 werd hier en daar zelfs als eeuwigdurend bestempeld. Tot de omslag kwam naar nat weer met veel regen. Inmiddels is het weer wederom omgeslagen en dalen ook de temperaturen. Nee, ons klimaat is verre van ideaal voor wietplanten in de vrije natuur.

The bad: RIP Black Domina’s

Ondanks dat sommige plekken lastig te bereiken waren, heb ik ze deze keer wel allemaal kunnen bezoeken. Helaas alleen niet allemaal met een positief resultaat, zoals je zult lezen. Ik begin maar meteen met het slechtste nieuws: de Black Domina’s hebben dit verslag niet levend gehaald.

In het vorige verslag heb ik al laten zien dat deze kweeklocatie zwaar gehavend was, maar enkele planten toch nog vochten voor hun bestaan. Helaas trof ik er deze keer geen enkele levende wietplant meer aan. Er was geen enkel wietblad te zien; na goed zoeken vond ik alleen nog wat steeltjes. En die waren erg dun en klein, de planten zullen het sinds het vorige bezoek niet lang hebben volgehouden. Misschien zijn ze opgegeten door konijnen of andere beestjes, want van menselijke sporen was niks te zien. Teleurgesteld fietste ik naar de volgende locatie.

The ugly: Jamaican Pearl

De volgende kweekplek op mijn route was gelukkig hoopvoller, hier kon ik de vorige keer niet komen. Deze plek heeft minder last van de droogte gehad, dus was ik hier niet al te bang voor uitdroging of verwelking.
Wel laten deze planten erg veel strek zien, wat op zich niet gek is want het is aardig dicht begroeid en de bloeifase is inmiddels aangebroken. Een grote oogst zal het alleen niet worden. Behalve de strek valt het hier eigenlijk wel mee; wat er groeit ziet er redelijk gezond uit en heeft weinig tot geen tekorten.

The good: AK Choco Kush

Toch wel terughoudend vanwege de vorige twee plekken, vervolgde ik mijn weg naar de derde kweeklocatie. Daar aangekomen maakte mijn guerrilla-hart even een sprongetje van blijdschap! De AK Choco Kush planten die hier nog stonden, staan er namelijk kerngezond bij! Er waren er van de vier nog twee over sinds het laatste verslag en die gaan alle twee lekker. De ene is ongeveer een meter hoog en de andere heeft een mooie hoogte bereikt van rond de 1,70 meter. Ook hier is de bloeifase begonnen.

Het enige vreemde blad wat ik kon vinden was de onderstaande, maar volgens Pendergast kan dit geen kwaad en komt het wel vaker voor.
Ondanks alle tegenslagen, en ondanks het gegeven dat guerrillakwekers om mij heen deze zomer eigenlijk al hadden opgegeven, ben ik toch blij dat ik verder ben gegaan. Vooral omdat ik tot nu toe enorm veel geleerd heb en zeker de laatste plek er erg goed uit zag.

Met een beetje geluk bloeien de dames mooi verder, en sluiten we het guerrilla kweekseizoen toch nog af met een mooie oogst… We gaan het de volgende keer zien, tot dan!

Mondini

(advertenties)